Paghahandog ng talento at sarili

Usong-uso ngayon ang mga talent search at reality shows sa television.  May contest para sa paghahanap ng magaling sumayaw, kumanta, masasabi mo talagang talentando ang Pinoy.  Samga reality shows pinapalabas din ang kakayahan ng mga contestant para makilala nila ng lalo ang kanilang mga sarili. Hinahamon ang lahat na ilabas at ibahagi ang kanilang mga kakayahan.

images

Sa ebanghelyo sa talinghaga ng panginoon na aalis at nagbigay ng kayamanan (sa ibang besryon ng ebanghelyo ay talento) sa kanyang tatlong alipin, may pingkalooban ng lima, dalawa at isa.  Iyong mga utusan na nakatanggap ng lima at dalawa ay agarang ininegosyo at kinalakal ang kanilang mga handog nanatanggap, at ito ay nagbunga ng doble, samantalang ang nakatanggap ng isa, ay ibinaon at itinago sa lupa ang handog na natanggap sa takot na ito ay maubos at mawala.

“Tapat at mabuting alipin” ito ang naging turing ng panginoon nagbalik sa mga aliping nadoble ang handog na ipinagkatiwala sa kanila. “Masama at tamad na alipin” ito naman ang turing niya sa alipin na natakot isapalaran ang handog na natanggap.

Ngunit kung titignan nating mabuti, bakit ganuon na lamang ang galit ng panginoon at isinumpa ang ikatlong alipin?    Napakalaki bang kasalanan ang kanyang nagawa?

Suriin natin, may nilabag ba siya sa sampung utos ng Diyos ng binaon niya ang kanyang yaman sa lupa?  Hindi ba dapat pa ngang matuwa ang panginoon dahil naibalik itong buo?  Malinaw ang sagot. Wala. Walang ginawang masama ang ikatlong alipin. Wala. Wala rin siyang ginawang mabuti, dahil ang panawagan sa kanya ay mapalago ito ngunit kanya itong itinago. Binalewala niya ang ipinagkatiwalang kayamanan at talent sa kanya. Wala siyang ginawang mabuti.

download

May dalawang klasipikasyon ang kasalanan: Sin of commission at sin of omission. Sin of commission ay ang kasalanan ng paggawa – kung saan ay may ginawa tayong kasalanan.   Sin of omission ay ang kasalanan ng hindi paggawa – kung saan na dapat nating gawin pero hindi natin ginawa.  Parehong kasalan na dapat nating suriin sa ating pang araw-araw na pamumuhay.

Muli na namang magsasara ang liturhikal na kalendaryo ng ating simbahan, ito ay matatapos sa kapistahan ng Kristong Hari.  Kaya ang mga pagbasa natin sa misa ay tungkol sa katapusan ng mundo, tungkol sa paghuhukom, sa paghuhusga sa atin. Katulad ng tatlong alipin, muling dumating ang kanilang panginoon upang sulitin sila sa mga biyayang ipinagkaloob sa kanila.  Sa dulo rin ng ating buhay tayo ay huhusgahan  ng ating Haring Diyos, huhusgahan tayo kung paano tayo nabuhay, sa buhay na pinahiram natin, sa mga talentong taglay-taglay natin, ito rin ba ay ating napalago at naibahagi sa ating kapwa, o atin itong ibanaon, itinago, o dili kaya ginamit ang ating kakayahan na manlamang ng ating kapwa.  Sa bandang huli tayo ay huhusgahan kung paano tayo na buhay. Kung paano naging mabunga ang ating buhay sa ating pagbabahagi ng ating sarili sa Diyos at sa ating kapwa. Tayo ay hahatulan hindi lamang sa masamang ating nagawa kundi pati na rin sa mabuting hindi natin nagawa, o ang mas masahol pa, ayaw nating gawin.

Katulad ng ikatlong alipin, tayo man ay takot isapalaran ang talentong meron tayo, natatakot tayong baka ito ay maubos, o kapag nagbigay tayo, baka walang matira, o kapag nagbigaya tayo, ma aabuso ng iba.  Sa ganitong mga pagkakataon – tayo man ay nag babaon ng hindi lamang kayaman, kundi mismo ng ating sarili, pati na rin ang ating kapwa, kasama nating ibinabaon ng buhay.

Tignan natin ang ang ating lipunang ginagalawan, bakit laganap pa rin ang karukhaan? Hangga’t may mga taong nagugutom at hangga’t laganap ang karukhaan, hindi natin masasabing nagamit natin ang ating mga talento at kakayahan nang ayon sa nais ng Diyos.

talent

Sa Eukaristiya, tignan natin si Jesus, na hindi nagbaon ng Kanyang sarili sa lupa upang ipagdamot ang kanyang regalong sarili, bagkos, ang mga pako sa krus ang siyang bumaon sa kanyang mga kamay at paa, ngunit hindi ito nagpahinto ng paghahandog ng kanyang sarili.  Ito ang kanyang paghahandog buhay, ito ay kanyang pagbaon ng kanyang sarili sa ating mga puso, upang manatili Siyang taglay-taglay natin, at baun-baon natin sa ating pusong makasarili. Amen.

Advertisements

UNA TAYO SA PAGMAMAHAL NG DIYOS

Bakit tila baga, uso ngayon ang maging huli sa maraming bagay? Sa napakabagal na daloy ng trapiko kahit saang parte ng Metro Manila, tiyak huli na naman tayo sa pupuntahan ko. Sa napakaraming beses na pagka aberya ng MRT/LRT, tiyak ulit na mahuhuli tayo sa ating patutunguhan.  Pati mga kawani ng pulis, naki uso na rin sa huli, ibang pagkahuli nga lang, hulidap. Pati tuloy tayong nag nagsisimba tuwing Linggo, nakiki-in na rin, marami ay huli na kung dumarating.

Di ko alam kung talagang parte na ng ating sistema at kultura ang maging huli sa maraming pagkakataon. Nasasabi tuloy natin… “Mamaya na lang yan, marami pang oras”… “Maaga pa masyado hindi naman magsisimula yan kapag wala ako”… Kaya marahil pati ang ating ekonomiya, ay huling huli na rin.  Hindi langsa pagiging huli tayo magaling, napakagaling din nating na magkwenta ng pera, magbilang ng pagkakamali ng iba, magsumbat ng mga naitulong natin sa ating kapwa, at mainggit kapag nakikita nating umaasenso, o dili kaya maramag talent ang ibang tao.

images (1)

Ang talinghaga ng may-ari ng ubasan ay talinghagang isinalaysay upang isalarawan ang kasabihang “ang mga nauuna ay nahuhuli, at ang nahuhuli ay nauuna.”

Ang mga nauna ay yaong mga tinawag sa madaling araw; ang mga nahuli ay yaong mga tinawag isang oras bago matapos ang araw. At pagdating pagdating sa suwelduhan, ang mga inunang bigyan ng denaryo ay iyong mga naka-isang oras ng pagtatrabaho at ang mga inihuli ay yaong pinakamatagal sa pagtatrabaho.

Sa unang dinig, mahirap unawain ang turo ng ebanghelyo natin ngayon. Matatanong tuloy natin, nasaan ang hustisya sa tamang pag gawa?  Ngunit kung ating palalalimin – ito ang hiwaga ng pag-ibig ng Diyos. Ang hiwaga ng pag-ibig ng Diyos na nakaugat mula sa kanyang kagandahang loob. Ang hiwagang nagtuturo sa atin na ang pag ibig at kabutihan ng Diyos ay walang sukat, , walang pagtitimbang at walang hanggan

images

Tinimbang tayo ngunit kulang. Kay raming beses na tayo ay naging huli sa maraming bagay. Kay raming beses na hindi na tayo  dapat pang bigyan ng pagkakataon ng Diyos dahil sa ating mga pagkukulang at kasalanan. Kay raming sitwasyon na hindi na tayo dapat pagbigyan pa ng pangalawang pagkakataon. Pero ang Diyos, ay Diyos ng maraming pagkakataon.         Dahil hindi Siya mahilig maglista. Hindi Siya marunong magkwenta.  Hindi Siya nag titimbang ng pagkakamali.  Hindi sumusukat sa ating kalimitahan.

Aminin man natin o hindi, lagi taong huli sa maraming bagay at pagkakataon. Pero huli man tayo at walang kwenta, patuloy pa rin Niya tayong mamahalin.