PILA PARA KAY KRISTO

Nakakainis o nakakaasar kapag naka pila.  Kahit saang pila nasasagad ang ating pasensya.  Sa umaga pa lang pila na ang bawat myembro ng pamilya sa CR para makaligo para makapasok sa eskuwelahan o sa opisina.  Paglabas ng kalye, pila rin ang napakabigat na trapik ng mga sasakyan.  Ganun din sa pagsakay sa LRT at MRT.  Kapag pupunta tayo sa mga tanggapan ng gobyerno para maka kuha ng kanilang serbisyo, talaga namang napakahabang pila rin ang susuungin.  Kung puwede lang sanang may shortcut, kung puede lang sanang mabilisan lahat.

download (1)

KAPISTAHAN NG PAGBIBIYAG KAY JESUS NI SAN JUAN BAUTISTA SA ILOG JORDAN.

Sa Ebanghelyo ng pagbibinyag kay Jesus, ating mababasa na may panawagan si Juan Bautista na: “magsisi, sapagkat ang kaharian ng Diyos ay nalalapit na.”  Marami ang nakarinig sa paanyaya ni Juan, kaya ura uradang ang mga tao ay pumila para mabinyagan.  Ngunit pina alala ni Juan, na ang pagbibinyag nya ay sa tubig lamang, ngunit ang Siyang darating ay magbibiyag sa kanila sa Banal na Espiritu.

At si Jesus ay nakiisa sa pagpilang ito, at nakiusap kay Juan na Siya man ay binyagan.  Ngunit matatanong natin, bakit kailangan magpabinyag ni Jesus? Bakit kailangang nya ring pumila kasama ng mga makasalanan?  Alam natin na ang binyag ang nagpapawala ng kasalanan.  Ngunit si Jesus ay wala nito.

Pumila at nagpabinyag si Jesus dahil:

  • GUSTO NIYANG IPAHAYAG ANG KANYANG PAKIKISA SA SANGKATAUHAN. Gusto Niyang ipakita na kaisa natin Siya.  Pinagdaanan Niya ang buong proseso ng pagpila at paghihintay, walang shortcut, walang palakasan. Hindi Siya natakot na mahalintulad s amga taong makasalan.
  • GUSTO NIYANG ANG TAO AY MAGING MALINIS SA KASALANAN. Nang Siya ay binyagan, hindi Siya napabanal ng tubig, bagkus Siya ang nagpabanal ng tubig na ginagamit sa atin sa pagbibinyag.  Kaya lahat tayong nabinyagan ay nagiging malinis at banal.

download

  • GUSTO NIYANG ANG TAO AY MAGING PARTE NG PAMILYA NG DIYOS. Nang si Jesus ay biniyagan: may isang tinig na nagwika: “Ito ang aking pinakamamahal na Anak, na lubos kong kinalalaugdan.”  Nuong tayo ay bininyagan, tayo ay naging mga anak ng Diyos, naging kapatid ni Jesus.  At darating baling araw, na pipila tayo sa pintuan ng tahanan n gating Ama kapag tapos na ang ating buhay dito sa lupa.

Ang kapistahan ng pagbibiyag kay Jesus ay hudyat ng pagsisimula ng misyon ni Jesus, misyon na maglingkod at hindi ang paglingkuran.  Ito ay panawagan sa atin, lalo na iyong mga tinatawag na maglingkod: magulang, teachers, government and church leaders, at kahit ano pa mang paglilingkod.  Katulad ni Jesus, ang paglilingkod ay hindi isang posisyon na dapat ipagmayabang, bagkos ito, ay katulad ng pagpila kasama ng mga makasalan.  Kadalasan po kasi, kung sino pa ang mga lider natin, sila ang ayaw pumila, gagamitin ang kanilang impluwensya at koneksyon para hindi maabala. Alam kasi nila na sial ay espesyal.  Kung ganun ang mga lider na ito ay malayong malayo sa ating modelong si Jesus, na marunong makiisa.

images

Ngayong Linggo na ito, lahat tayo ay abala, exited na exited na, ilang tulog na lang, kasi masisilayan natin ang Santo Papa Francisco, ang modelo natin kung paano ba ang maglingkod katulad ni Jesus. Nagliligkod ng may awa at pagmamahal. Mercy and compassion.  Nawa’y mapag alab Niya an gating pananampalataya na tayo ay tinatawagan rin na maglingkod.

Ang kapistahan ng pagbibiyag kay Jesus ay hudyat ng pagsasara ng panahon ng kapaskuhan. Marahil marami na sa atin ang nakapagligpit na ng mga Christmas decorations. Naitabi na natin lahat. Naipila na natinsa ating bodega.  Nawa’y ang liwanag na dala ni Jesus na isinilang sa ating mga puso ay patuloy na mag alab.

Kapag tayo ay dumadalo ng misa, tayo ay pumipila para tanggapin si Jesus sa komunyon.  Kung tayo ay may tapang na pumila upang siya ay tanggapin, nawa’y magkaruon din tayo ng tapang na panindigan ang ating pagiging binyagan.  Na tayo ay Kristiyano.  Na tayo ay para kay Kristo.

Advertisements

Pananagutan

“Walang sinuman ang nabubuhay para sa sarili lamang
Walang sinuman ang namamatay para sa sarili lamang
Tayong lahat ay may pananagutan sa isa’t-isa.”

Ito ang ilan sa mga linya ng kantang pananagutan.  Lahat tayo ay tinatawagan na magkaruon ng pakialam sa ating kapwa.

Sa Ebanghelyo ni San Mateo (18:15:20) ito ay hindi usapin patungkol sa pagpapatawad, kundi kung ano ang nararapat gawin upang itama ang pagkakamali ng isang kapatid sa pananampalataya. Ang pagwawasto sa pagkakamaling ito ay tungkulin at pananagutan ng bawat isang Kristiyano sa isa’t isa.

“Wag mo akong pakialaman, buhay ko ito.” “Buhay n’ya yan, ‘wag tayong makialam.” “Ma at Pa! Malay ko at pakialam ko sa kanya!” Ito ang karaniwang namumutawi sa ating bibig lalo na’t ayaw nating masali sa usaping moral na nagawa ng ating kapwa. Ngunit tayo ay may pananagutan sa pagwasto ng nagkamaling kapatid.

images (1)

Ang ikabanata labing walo ay tinatawag na diskursong pampamayanan (community discourse), Sa buong kabanatang ito, itinuturo ni Jesus kung paano dapat tayo makitungo sa ating kapwa, bilang Kanyang mga alagad.

Sinasabi sa Ebanghelyo ngayon, ang tatlong hakbang para magkasundo ang lahat at maiwasan ang paglala ng sitwasyon kapag may kapwang nagkasala. Narito ang tatlong hakbang

Una, hinihikayat tayo na puntahan ang taong naka alitan, o taong nagkamali, upang siya ay kausapin ng personal at sarilinan lamang. Upang maiwasan ang pagkukuwento sa ibang tao. May karapatan ang taong nagkamali na malaman ang mga bagay na nagdudulot ng problema. At mapanatiling lihim ang pinag usapan sa pagitan ng dalawang nag usap.

Ikalawa, kung ayaw niyang makinig sa iyo, magsama ka pa ng isa o dalawang tao upang ang lahat ng pinag-usapan ninyo ay mapatunayan ng dalawa o tatlong saksi. Ang tungkulin ng ikatlo (third person) ay ang pumagitna at hindi upang kumampi sa kahit anong panig. Malaki ang posibilidad na may makitang ibang anggulo sa pagkakamali kung tatlong tao ang mag-uusap.

images

Pangatlo, kung ayaw niyang makinig sa kanila, idulog mo sa simbahan ang nangyari. Kahit tago man o hindi ang kasalanan, may epekto pa rin ito sa buong sambayanan. Hindi ba’t kung mayroong hindi pagkakasundo o pagkakaunawaan ang mga kasapi nito, tiyak apektado ang buong grupo. Kapag nakagawa ng kasalanan – tatlong tao ang apektado – sarili, Diyos, at ang komunidad. At kapag nagtagumpay ang pag-uusap sa tatlong hakbang na nabanggit, dito na papasok ang usapin ng pagpapatawad.

Lagi sana nating tandaan, na walang perpektong tao, walang perpektong pamilya, walang perpektong pamayanan. Talagang dumarating na nagkakasala, nadarapa, nagkakamali tayo. Ito ang katotohananan ng pamumuhay ng magkakasama.  At tayong lahat ay may pananagutan sa isa’t isa. At higit sa lahat, napakahalagang manalangin bago isagawa ang pag-uusap, nang gabayan tayo ng Espiritu Santo ng grasya sa wastong pakikipagkasundo. Amen.

Tanging Yaman

Introduction:

 Hightech gadgets? Mansyon o condominium? O mapormang luxury cars? Malaking pera sa bangko? Kasikatan?                 Maimpluwensyang posisyon?

Aminin man natin o hindi, ang mga bagay na ito ang sukatan ng materyal na mundo. Ito ang nagsasabi sa ating tayo ay mayamang mayaman. Hahangaan ka ng marami kapag nasa iyo ang mga bagay na ito.  Ngunit ang mga bagay na ito ay mga mga bagay na naluluma, nasisira, kumukupas at maaring mawala o manakaw sa atin. Ang ebanghelyo ng talinghaga ng natagpuang perlas at kayamanang nakabaon sa ilalim ng lupa ay nagpapaabot ng mensahe sa kung ano ang Kaharian ng Diyos, yaman, at paghuhukom.  Mga talinghagang nagtuturo sa atin ng tamang pagpili at pagpapahalaga sa mga tunay na yaman.

Ngayong school year na ito, ako ay graduating student na sa pag aaral ko sa Teolohiya, hindi ko maiwasang muling balikan ang karanasan ko, kung saan ako ay tinawag ng Diyos na pumasok ng seminaryo.  Bago ako tumugon sa Banal na Tawag na ito, ako po isang high school teacher, ilang taon din akong nagturo, may magandang trabaho, may mapagmahal at masayang pamilya, ang lahat ng ito ay aking pinahahalagahan. Ngunit nasumpungan ko ang kayamanang mas matimbang ang halaga, itong mga bagay na aking pinahahalagahan ay aking iniwan, upang makamtan ang kayamanang napakahalaga. Nakita ko ang napakahalagang perlas.

pearl

Ako ay kabilang sa isang religious order, Congregation of the Blessed Sacrament, kaming lahat ay namumuhay sa tatlong vows na aming isinasabuhay, ang poverty, chastity at obedience.  Ang kahirapan o poverty ang siyang lutang na lutang sa araw-araw naming pamumuhay.  Kung saan ang mga personal naming ari-arian ay aming hinayaang ariin din ng iba, namumuhay ng simple, ang mga pinipili ay payak, walang celfone, walang laptop, walang personal na akin, habang ang materyal na mundo ay kumakaway at tila baga  nagsasabing para masabing mayaman ka, kailangan tangan mo ang lahat ng ito.

Subalit sa pagtakbo ng panahon ng pamamalagi ko sa seminaryo, ipinakita rin sa akin ng Panginoon ang aking mga kakulangan at mga limitasyon.  Maraming mga pagkakataong ipinagpapalit ko Siya sa ibang kinang.  May mga sandaling, isina-isantabi ko nga ang lahat upang piliin ang kinang na ito.  May mga pangyayaring nakakapit nga ako sa Kanya pero tangan-tangan ko pa rin sa kabilang kamay ang ibang mga kaagaw Niya sa aking buhay.  Pilit kong binibitawan pero, pilit ko pa rin talagang hindi mabitaw-bitawan. Ang pag-ibig ko para kay Jesus ay hindi pa pala ganap.  Nakita ko ang kayamanang nakabaon. Inangkin ko kapalit ng mga bagay na pinahahalagahan ko.

images (2)

May apat na magbabarkada ang nakasakay sa pampublikong bus, tatlong lalaki at isang babae, ang isang lalaki ay kumakain ng junk food, maya maya nagsalita ang isa niyang kaibigan at nagtanong: “ Sinong may headphone?” At sumagot ang kumakain ng, “ito, ito…” ngunit bago nya matanggal ang headphone na gamit nya ay pinahawak nya ay kanyang kinakain, kasunod ang pag abot ng headphone sa kanyang kaibigan, matapos nito, kanya uling binawi ang pagkaing pinhawak niya.

Maya-maya, nasabi naman ng kaibigang katabi nya: “ang lamig bro…” pinahawak nya muli ang pagkain hawak nya sa katabi nya, para mahubad nya at maipahiram ang jacket na suot nya.

At ang kaibigan nyang babae naman, ang napansin nya na na gustong matulog, kaya natanong nya, “ masakit?” ibig sabihin nangangawit na ba ang leeg nya, kaya ang ginawa nya muli nyang pinahawak ang pagkaing hawak nya, upang matanggal ang unan na nasa leeg nya at ito’y mailipat sa leeg ng kaibigan nya.

Ngunit ng maibalik na sa kanya ang lalagyan ng pagkain nya, siya ay biglang nagulat. At siya ay nagulat dahil wala na palang laman ang kanyang kinakain: natanong nya na lang: “anong nangyari?” habang tumitingin sa apat nyang kaibigan, nasabi nya lang: “ganyan…ganyan…” Ganyan nga ang mangyayari sa atin, kapag binitawan natin ang mga bagay na nasa sa atin, tiyak mauubusan tayo, tiyak pagsisihan natin natin na bakit ko pa binitawan ang mga bagay na ito, ngayon ako naman ang nawalan.

images (1)

Ngunit sa Eukaristiya, ang paglalaan ng sarili ni Jesus ay nagkaruon ng kaganapan. Ang buhay niya ang pinakamahalagang yaman niya, alam nating kanya itong pinahalagahan, ngunit ang mahalagang ito ay kanyang ibinahagi, hanggang sa pagkabayubay ng kanyang katawan sa krus.

Ano ang mga yaman mo na hindi mo pa rin mabitaw bitawan upang maipagpalit mo sa pinakamahalagang antas na yaman. Sa Eukaristiya ating dinadaluhan tuwing linggo, ang sarili mismo ni Jesus ang kanyang inilalaan sa atin, nawa’y masabi nating ang eukaristiya ay sapat na, ang kanyang paglalaan ng sarili ay sapat na, ang kanyang pagmamahal ay sapat na, dahil ito ang ating tanging yaman. Amen.

 

 

KAINAN NA.

Marahil pamilyar kayo sa commercial ng isang sikat ng instant noodles, kung saan pinahahalagahan ang sabay sabay ng pagdulog sa hapag kainan ng isang pamilya, hindi ba’t sa commercial na ito, nagkakaruon din ng pagbabahaginan, nagiging lugar kung saan nagkakamustahan, nagkakaalaman ng mga nangyayari sa pamilya, may komunikasyon sa bawat isa.  ang mga magulang ay nagagabayan ang kanilang mga anak.

Image

Ngunit, tila ang halaga ng salu salo o sama samang pagkain ay nawawala na.  bihira na rin marahil na ang pamilya’y sabay sabay na dumudulog sa hapag kainan, dahil sa maraming ang salik, ang hirap kumain ng hindi nagkikibuan, dahil may mga alitang namamayani sa tahanan, gayundin naman ang pagiging abala sa maraming bagay, tuwing hapunan, marami sa atin ang nakaaabang na sa mga telenovela, ang mga anak, ay hindi maabala sa harapan ng computer, sa internet. At iba pa.

Sa Eukaristiya, sa harap ng hapag, ang Diyos at ang tao ay nagkakamustahan, nag huhuntahan, at hanggang sa dudulog sa kainan.

Ngunit aminin man natin o hindi, tayo ay nasisiyahan kung tayo ay inaanyayahan sa kainan, hindi marahil sa kung ano ang pagkain.  Kundi sa magandang kalooban ng nag anyaya, ang masayang pagtitipon at umpukan ay nagdudulot ng mahalagang kahulugan.  Dahil sa lahat ng ito, bagamat di gaanong kasarap ng pagkain ang panauhin ay lubhang nasisiyahan.  Pinatutunayan nito na ang piging o salu salo na may kasamang masayang umpukan at usapan ay talagang mahalagang simulain at sumasarap ang pagkain.

Image

Si Hesus ay lumalahok sa maraming kainan upang ipahiwatig ang mga bagay na ito.  Una, sa pagsalo niya sa mga naninigil ng buwis, mga makasalanan, ito ay isang maliwanag na tanda ng kanyang pakikiisa sa mga taong ito.  Siya’y isang propeta at guro na nakikipagkaibigan sa lahat sa buklod ng kainan at kapatiran. Ang kanyang pakikiisa ay tanda ng maliwanag na pagpapatawad at pagiging maunawain. Ikalawa, si Hesus ay nagtuturo din habang kumakain, ginamit niya ito upang ipahiwatig ang awa ng Diyos.  Ikatlo, sa Huling hapunan, ang sal-salo na kinasangkutan ng Eukaristiya, siya ay gumamit ng tinapay at alak, mga sagisag ng kabutihan at pag aalaga ng Diyos.  Kaya nga walang dumadalo sa masayang salu salo dahil sa pagkain lamang.  Ang gayong paniniwala ay sinunod sa mga pagkain at sa huling hapunan binigyan diin ang diwa ng pagkakaisa at pakikisama kung kaya sinasabi niyang ang tinapay ang tunay na pagkain at alak ay tunay niyang dugo, ang dugo ng bago at walang hanggang tipan.

 

Ang Eukaristiya ay isang salu salo.  Pagsasalu salo ng hindi lamang pagkain, kundi ng buhay, ng presensya at ng pagkawala, ng tagumpay at kabiguan, ng ngiti at pagluha, dahil alam nating sa eukaristiya, sa hapag ng Diyos, siya ay ating nakakasalo.