LANGIT…

Biglang bumalik sa ala-ala ko ang nangyari sa akin nuong nakaraang taon, sa huling klase namin sa Eschatology, (ito na rin ang huling pagklaklase ko sa San Carlos Seminary bilang estudyante), nag report kaming dalawa ng kaklase ko tungkol sa topic na HEAVEN (langit), ang type ng reporting naming ay documentary. Sinimulan naming ito sa pamamagitan ng pagngangalap ng kasagutan kung ano nga ba ang langit? Makikita at maririnig mo sa video interview naming ito na talagang kahit ordinaryong tao ay may idea kung ano ang langit.

Pagkatapos ng aming reporting, dumako kami sa question and answer, kung saan magtatanong ang mga kaklase namin, natanong ako ng kapartner kong reporter, na paano nga kaya kung wala naman palang langit?

Ang dahilan kaya tayo umiiral dito sa lupa at nagpapakabuti ay dahil gusto talaga nating mapuntahan ang langit sa katapusan ng ating buhay. Ito ang pinangako sa atin ng Diyos, paulit ulit itong binabanggit ni Jesus sa kanyang pangangaral nuon. Ako man ay nagpapakabuti dahil nais kong mapuntahan ang lugar na ito, makaharap ang Diyos at magkaruon ng buhay na perpekto at buo.

Embraced-in-the-Hug-of-Jesus-Christ-e1409950520664-1024x703.png

Ngunit paano kung wala naman palang langit, e di wala, pero patuloy pa rin akong tutugon sa Banal na Tawag ng Diyos, patuloy pa rin ang aking pag OO sa Kanya. Natapos na rin ang aking seminary formation, isang buwan na akong pari, sa paglingon ko sa nakalipas na mga taon kong pag aaral ng Teolohiya, masasabi kong, hindi nga pala langit lahat, nakaranas din ako mala impyernong pangyayari, ngunit hindi ako nanatili rito, pinilit kong marating ang langit ng tagumpay. Wala mang langit, patuloy pa rin ako magmamahal kahit na masakit na masakit na. Patuloy pa ring magbibigay kahit walang wala na.

Sabi nga ng panalangin ni San Fracisco Javier (Pagkabighani): Hindi sa langit Mong pangako sa akin. Ako naaakit na Kita’y mahalin, At hindi sa apoy – kahit anong lagim . Ako mapipilit nginig Kang sambahin. Naaakit ako na Ika’y mamalas. Nakapako sa krus, hinahamak-hamak. Naaakit ng ‘Yong katawang may sugat. At ng tinanggap Mong kamataya’t libak.

Naaakit ako sa ‘Yong pag-ibig. Kaya’t mahal Kita kahit walang langit, Kahit walang apoy, sa ‘Yo’y manginginig. Huwag nang mag-abala upang ibigin Ka. Pagkat kung pag-asa’y bula lamang pala, Walang mababago, mahal pa rin Kita! Amen.

Advertisements

MALING-MALI LAGI SI FATHER

Kapag sinimulan nya ng maaga ang misa, advanced ang relo nya,
Kapag na late na simulan ang misa, pinaghihintay nya ang mga tao.
Kapag may mga construction project sya, magastos si Father.
Kapag walang project, walang pakialam si Father.

Kapag kasama nya ang mga babae, playboy
Kapag mga lalake, pinagdududahan.
Kapag mga youth, kahina hinala
Kapag matandang babae, mama’s boy
Kapag nakadistansya sa mga tao, anti social at isnabero.

praying_priest_440.jpg

Kapag kabarkada ay mga matatanda, old fashioned.
Kapag kasama ay mga bata, out of place

Kapag matagal ang oras nya sa pagpapakumpisal, mabagal
Kapag mabilis magpakumpisal, wala syang panahong making sa nangungumpisal
Kapag nagsermon sya ng more than ten minutes, boring at homily abuse na
Kapag maikli naman ang sermon nya, hindi sya prepared.

Kapag ang boses nya ay malakas, sinisigawan ang mga tao
Kapag mahinahon magsalita, hindi maintindihan ang kanyang sinsabi.
Kapag may kotse si Father, napaka materialistic nya
Kapag wala naman kotse, napaka impraktikal nya at madalas nag tricycle lang.

Kapag laging bumibisita sa mga pamilya, lakwatsero
Kapag lagi lang na nasa loob ng kanyang kwarto, walang pakialam sa kanyang mga parishioners
Kapag humihingi sya nga mga contributions at donations, napakagastos nya
Kapag hindi naman humihingi ng pera sa mga tao, napaka yabang nya

prayer.jpg

Kapag sya ay bata pa, walang karanasan,
Kapag matanda na, dapat ng maretire

Kapag nagsorry sya sa mga mali nagawa, plastic at hindi totoo
Kapag hindi naman nag sorry, wala syang puso
Lagi na lang mali si Father sa paningin ng iba…

Habang sya ay nabubuhay, laging may mga taong mas magagaling sa kanya…
Pero kapag sya ay namatay…walang gustong sumunod na mga anak at batang lalake na maging paring papalit sa kanya.

 

Thank you may Pasko

Nasa kalagitnaan na tayo ng ating pagdedebosyon ng Simbang Gabi. Kalakip nito ang pagsasakrispisyo: pag-gising ng napakaaga sa napakalamig na umaga. Sa ginagawa nating pagsisimba, alam nating may kahilingan tayong hinihingi sa Diyos, sabi nga eh, kapag nakumpleto raw ang siyam na araw na simbang gabi, tiyak ang hiling mo ay matutupad. Isang himala ang darating. Ngunit dahil sa okupado ang ating mga isipan at puso ng mga kahilingang ito, nakakaligtaan natin ang regalong nasasa atin na.

Ito ang Eukaristiya, ito ang patuloy na pagbibigay ni Hesus ng Kanyang sarili sa ating lahat. Sa anyong tinapay at alak, pinapawi nito ang lahat ng ating espiritwal na kagutuman at pangangailangan. Nasa atin na ang ating mga sinasamo, kailangan lamang maging mulat sa mga biyayang dala ng Emanuel na nasa Eukaristiya.

1458687_406500849452821_633349003_nSa simbang gabing ating dinadaluhan, sinasamahan natin si Maria sa siyam na buwang paghihintay na mailuwal ang Emanuel, (siyam na araw na nobena). Ang Kanyang pag “OO” ang siyang nagpabago sa lahat. Ang Diyos ay naging sobrang lapit sa tao. Ang Diyos ay nakipamuhay sa Diyos. Ang Diyos ay naging taung-tao na katulad natin, maliban sa kasalanan. Bagamat ang kapaligiran ay nababalutan na ng saya, dala ng iba’t ibang makukulay na palamuti, Christmas party kahit saang dako, maririnig ang masasayang awiting pamasko, sinabayan pa ng napakalamig na panahon, tayo pa rin ay nasa panahon pa rin ng paghihintay (Advent season) sa kaarawan ng Emanuel.

Sabi nga sa kanta: “Ang pasko’y paalala. Na bawa’t isa’y pagpapala. Mula sa Kanya, na unang biyaya.” Tunay nga ang paalala na ito na si Hesus ang Emanuel ang pinagmumulan ng lahat ng pagpapala, at makita natin sa ating sarili, sa kapwa, at sa mga bagay na pinagkakaloob Niya ay mga biyaya pa rin. Ang Diyos ang unang nagmahal sa atin, biglang tugon tayo man ay nagmamahal din. Iyan ang hiwaga ng Eukaristiya. Ang pagkakaloob ng Diyos ng biyaya.

Kaya ngayong pasko. Ang blessings ko’y Ikaw Hesus
Thank you, thank you Hesus, ang bait-bait Mo.

Paghahandog ng talento at sarili

Usong-uso ngayon ang mga talent search at reality shows sa television.  May contest para sa paghahanap ng magaling sumayaw, kumanta, masasabi mo talagang talentando ang Pinoy.  Samga reality shows pinapalabas din ang kakayahan ng mga contestant para makilala nila ng lalo ang kanilang mga sarili. Hinahamon ang lahat na ilabas at ibahagi ang kanilang mga kakayahan.

images

Sa ebanghelyo sa talinghaga ng panginoon na aalis at nagbigay ng kayamanan (sa ibang besryon ng ebanghelyo ay talento) sa kanyang tatlong alipin, may pingkalooban ng lima, dalawa at isa.  Iyong mga utusan na nakatanggap ng lima at dalawa ay agarang ininegosyo at kinalakal ang kanilang mga handog nanatanggap, at ito ay nagbunga ng doble, samantalang ang nakatanggap ng isa, ay ibinaon at itinago sa lupa ang handog na natanggap sa takot na ito ay maubos at mawala.

“Tapat at mabuting alipin” ito ang naging turing ng panginoon nagbalik sa mga aliping nadoble ang handog na ipinagkatiwala sa kanila. “Masama at tamad na alipin” ito naman ang turing niya sa alipin na natakot isapalaran ang handog na natanggap.

Ngunit kung titignan nating mabuti, bakit ganuon na lamang ang galit ng panginoon at isinumpa ang ikatlong alipin?    Napakalaki bang kasalanan ang kanyang nagawa?

Suriin natin, may nilabag ba siya sa sampung utos ng Diyos ng binaon niya ang kanyang yaman sa lupa?  Hindi ba dapat pa ngang matuwa ang panginoon dahil naibalik itong buo?  Malinaw ang sagot. Wala. Walang ginawang masama ang ikatlong alipin. Wala. Wala rin siyang ginawang mabuti, dahil ang panawagan sa kanya ay mapalago ito ngunit kanya itong itinago. Binalewala niya ang ipinagkatiwalang kayamanan at talent sa kanya. Wala siyang ginawang mabuti.

download

May dalawang klasipikasyon ang kasalanan: Sin of commission at sin of omission. Sin of commission ay ang kasalanan ng paggawa – kung saan ay may ginawa tayong kasalanan.   Sin of omission ay ang kasalanan ng hindi paggawa – kung saan na dapat nating gawin pero hindi natin ginawa.  Parehong kasalan na dapat nating suriin sa ating pang araw-araw na pamumuhay.

Muli na namang magsasara ang liturhikal na kalendaryo ng ating simbahan, ito ay matatapos sa kapistahan ng Kristong Hari.  Kaya ang mga pagbasa natin sa misa ay tungkol sa katapusan ng mundo, tungkol sa paghuhukom, sa paghuhusga sa atin. Katulad ng tatlong alipin, muling dumating ang kanilang panginoon upang sulitin sila sa mga biyayang ipinagkaloob sa kanila.  Sa dulo rin ng ating buhay tayo ay huhusgahan  ng ating Haring Diyos, huhusgahan tayo kung paano tayo nabuhay, sa buhay na pinahiram natin, sa mga talentong taglay-taglay natin, ito rin ba ay ating napalago at naibahagi sa ating kapwa, o atin itong ibanaon, itinago, o dili kaya ginamit ang ating kakayahan na manlamang ng ating kapwa.  Sa bandang huli tayo ay huhusgahan kung paano tayo na buhay. Kung paano naging mabunga ang ating buhay sa ating pagbabahagi ng ating sarili sa Diyos at sa ating kapwa. Tayo ay hahatulan hindi lamang sa masamang ating nagawa kundi pati na rin sa mabuting hindi natin nagawa, o ang mas masahol pa, ayaw nating gawin.

Katulad ng ikatlong alipin, tayo man ay takot isapalaran ang talentong meron tayo, natatakot tayong baka ito ay maubos, o kapag nagbigay tayo, baka walang matira, o kapag nagbigaya tayo, ma aabuso ng iba.  Sa ganitong mga pagkakataon – tayo man ay nag babaon ng hindi lamang kayaman, kundi mismo ng ating sarili, pati na rin ang ating kapwa, kasama nating ibinabaon ng buhay.

Tignan natin ang ang ating lipunang ginagalawan, bakit laganap pa rin ang karukhaan? Hangga’t may mga taong nagugutom at hangga’t laganap ang karukhaan, hindi natin masasabing nagamit natin ang ating mga talento at kakayahan nang ayon sa nais ng Diyos.

talent

Sa Eukaristiya, tignan natin si Jesus, na hindi nagbaon ng Kanyang sarili sa lupa upang ipagdamot ang kanyang regalong sarili, bagkos, ang mga pako sa krus ang siyang bumaon sa kanyang mga kamay at paa, ngunit hindi ito nagpahinto ng paghahandog ng kanyang sarili.  Ito ang kanyang paghahandog buhay, ito ay kanyang pagbaon ng kanyang sarili sa ating mga puso, upang manatili Siyang taglay-taglay natin, at baun-baon natin sa ating pusong makasarili. Amen.

UNA TAYO SA PAGMAMAHAL NG DIYOS

Bakit tila baga, uso ngayon ang maging huli sa maraming bagay? Sa napakabagal na daloy ng trapiko kahit saang parte ng Metro Manila, tiyak huli na naman tayo sa pupuntahan ko. Sa napakaraming beses na pagka aberya ng MRT/LRT, tiyak ulit na mahuhuli tayo sa ating patutunguhan.  Pati mga kawani ng pulis, naki uso na rin sa huli, ibang pagkahuli nga lang, hulidap. Pati tuloy tayong nag nagsisimba tuwing Linggo, nakiki-in na rin, marami ay huli na kung dumarating.

Di ko alam kung talagang parte na ng ating sistema at kultura ang maging huli sa maraming pagkakataon. Nasasabi tuloy natin… “Mamaya na lang yan, marami pang oras”… “Maaga pa masyado hindi naman magsisimula yan kapag wala ako”… Kaya marahil pati ang ating ekonomiya, ay huling huli na rin.  Hindi langsa pagiging huli tayo magaling, napakagaling din nating na magkwenta ng pera, magbilang ng pagkakamali ng iba, magsumbat ng mga naitulong natin sa ating kapwa, at mainggit kapag nakikita nating umaasenso, o dili kaya maramag talent ang ibang tao.

images (1)

Ang talinghaga ng may-ari ng ubasan ay talinghagang isinalaysay upang isalarawan ang kasabihang “ang mga nauuna ay nahuhuli, at ang nahuhuli ay nauuna.”

Ang mga nauna ay yaong mga tinawag sa madaling araw; ang mga nahuli ay yaong mga tinawag isang oras bago matapos ang araw. At pagdating pagdating sa suwelduhan, ang mga inunang bigyan ng denaryo ay iyong mga naka-isang oras ng pagtatrabaho at ang mga inihuli ay yaong pinakamatagal sa pagtatrabaho.

Sa unang dinig, mahirap unawain ang turo ng ebanghelyo natin ngayon. Matatanong tuloy natin, nasaan ang hustisya sa tamang pag gawa?  Ngunit kung ating palalalimin – ito ang hiwaga ng pag-ibig ng Diyos. Ang hiwaga ng pag-ibig ng Diyos na nakaugat mula sa kanyang kagandahang loob. Ang hiwagang nagtuturo sa atin na ang pag ibig at kabutihan ng Diyos ay walang sukat, , walang pagtitimbang at walang hanggan

images

Tinimbang tayo ngunit kulang. Kay raming beses na tayo ay naging huli sa maraming bagay. Kay raming beses na hindi na tayo  dapat pang bigyan ng pagkakataon ng Diyos dahil sa ating mga pagkukulang at kasalanan. Kay raming sitwasyon na hindi na tayo dapat pagbigyan pa ng pangalawang pagkakataon. Pero ang Diyos, ay Diyos ng maraming pagkakataon.         Dahil hindi Siya mahilig maglista. Hindi Siya marunong magkwenta.  Hindi Siya nag titimbang ng pagkakamali.  Hindi sumusukat sa ating kalimitahan.

Aminin man natin o hindi, lagi taong huli sa maraming bagay at pagkakataon. Pero huli man tayo at walang kwenta, patuloy pa rin Niya tayong mamahalin.

Tanging Yaman

Introduction:

 Hightech gadgets? Mansyon o condominium? O mapormang luxury cars? Malaking pera sa bangko? Kasikatan?                 Maimpluwensyang posisyon?

Aminin man natin o hindi, ang mga bagay na ito ang sukatan ng materyal na mundo. Ito ang nagsasabi sa ating tayo ay mayamang mayaman. Hahangaan ka ng marami kapag nasa iyo ang mga bagay na ito.  Ngunit ang mga bagay na ito ay mga mga bagay na naluluma, nasisira, kumukupas at maaring mawala o manakaw sa atin. Ang ebanghelyo ng talinghaga ng natagpuang perlas at kayamanang nakabaon sa ilalim ng lupa ay nagpapaabot ng mensahe sa kung ano ang Kaharian ng Diyos, yaman, at paghuhukom.  Mga talinghagang nagtuturo sa atin ng tamang pagpili at pagpapahalaga sa mga tunay na yaman.

Ngayong school year na ito, ako ay graduating student na sa pag aaral ko sa Teolohiya, hindi ko maiwasang muling balikan ang karanasan ko, kung saan ako ay tinawag ng Diyos na pumasok ng seminaryo.  Bago ako tumugon sa Banal na Tawag na ito, ako po isang high school teacher, ilang taon din akong nagturo, may magandang trabaho, may mapagmahal at masayang pamilya, ang lahat ng ito ay aking pinahahalagahan. Ngunit nasumpungan ko ang kayamanang mas matimbang ang halaga, itong mga bagay na aking pinahahalagahan ay aking iniwan, upang makamtan ang kayamanang napakahalaga. Nakita ko ang napakahalagang perlas.

pearl

Ako ay kabilang sa isang religious order, Congregation of the Blessed Sacrament, kaming lahat ay namumuhay sa tatlong vows na aming isinasabuhay, ang poverty, chastity at obedience.  Ang kahirapan o poverty ang siyang lutang na lutang sa araw-araw naming pamumuhay.  Kung saan ang mga personal naming ari-arian ay aming hinayaang ariin din ng iba, namumuhay ng simple, ang mga pinipili ay payak, walang celfone, walang laptop, walang personal na akin, habang ang materyal na mundo ay kumakaway at tila baga  nagsasabing para masabing mayaman ka, kailangan tangan mo ang lahat ng ito.

Subalit sa pagtakbo ng panahon ng pamamalagi ko sa seminaryo, ipinakita rin sa akin ng Panginoon ang aking mga kakulangan at mga limitasyon.  Maraming mga pagkakataong ipinagpapalit ko Siya sa ibang kinang.  May mga sandaling, isina-isantabi ko nga ang lahat upang piliin ang kinang na ito.  May mga pangyayaring nakakapit nga ako sa Kanya pero tangan-tangan ko pa rin sa kabilang kamay ang ibang mga kaagaw Niya sa aking buhay.  Pilit kong binibitawan pero, pilit ko pa rin talagang hindi mabitaw-bitawan. Ang pag-ibig ko para kay Jesus ay hindi pa pala ganap.  Nakita ko ang kayamanang nakabaon. Inangkin ko kapalit ng mga bagay na pinahahalagahan ko.

images (2)

May apat na magbabarkada ang nakasakay sa pampublikong bus, tatlong lalaki at isang babae, ang isang lalaki ay kumakain ng junk food, maya maya nagsalita ang isa niyang kaibigan at nagtanong: “ Sinong may headphone?” At sumagot ang kumakain ng, “ito, ito…” ngunit bago nya matanggal ang headphone na gamit nya ay pinahawak nya ay kanyang kinakain, kasunod ang pag abot ng headphone sa kanyang kaibigan, matapos nito, kanya uling binawi ang pagkaing pinhawak niya.

Maya-maya, nasabi naman ng kaibigang katabi nya: “ang lamig bro…” pinahawak nya muli ang pagkain hawak nya sa katabi nya, para mahubad nya at maipahiram ang jacket na suot nya.

At ang kaibigan nyang babae naman, ang napansin nya na na gustong matulog, kaya natanong nya, “ masakit?” ibig sabihin nangangawit na ba ang leeg nya, kaya ang ginawa nya muli nyang pinahawak ang pagkaing hawak nya, upang matanggal ang unan na nasa leeg nya at ito’y mailipat sa leeg ng kaibigan nya.

Ngunit ng maibalik na sa kanya ang lalagyan ng pagkain nya, siya ay biglang nagulat. At siya ay nagulat dahil wala na palang laman ang kanyang kinakain: natanong nya na lang: “anong nangyari?” habang tumitingin sa apat nyang kaibigan, nasabi nya lang: “ganyan…ganyan…” Ganyan nga ang mangyayari sa atin, kapag binitawan natin ang mga bagay na nasa sa atin, tiyak mauubusan tayo, tiyak pagsisihan natin natin na bakit ko pa binitawan ang mga bagay na ito, ngayon ako naman ang nawalan.

images (1)

Ngunit sa Eukaristiya, ang paglalaan ng sarili ni Jesus ay nagkaruon ng kaganapan. Ang buhay niya ang pinakamahalagang yaman niya, alam nating kanya itong pinahalagahan, ngunit ang mahalagang ito ay kanyang ibinahagi, hanggang sa pagkabayubay ng kanyang katawan sa krus.

Ano ang mga yaman mo na hindi mo pa rin mabitaw bitawan upang maipagpalit mo sa pinakamahalagang antas na yaman. Sa Eukaristiya ating dinadaluhan tuwing linggo, ang sarili mismo ni Jesus ang kanyang inilalaan sa atin, nawa’y masabi nating ang eukaristiya ay sapat na, ang kanyang paglalaan ng sarili ay sapat na, ang kanyang pagmamahal ay sapat na, dahil ito ang ating tanging yaman. Amen.

 

 

KAINAN NA.

Marahil pamilyar kayo sa commercial ng isang sikat ng instant noodles, kung saan pinahahalagahan ang sabay sabay ng pagdulog sa hapag kainan ng isang pamilya, hindi ba’t sa commercial na ito, nagkakaruon din ng pagbabahaginan, nagiging lugar kung saan nagkakamustahan, nagkakaalaman ng mga nangyayari sa pamilya, may komunikasyon sa bawat isa.  ang mga magulang ay nagagabayan ang kanilang mga anak.

Image

Ngunit, tila ang halaga ng salu salo o sama samang pagkain ay nawawala na.  bihira na rin marahil na ang pamilya’y sabay sabay na dumudulog sa hapag kainan, dahil sa maraming ang salik, ang hirap kumain ng hindi nagkikibuan, dahil may mga alitang namamayani sa tahanan, gayundin naman ang pagiging abala sa maraming bagay, tuwing hapunan, marami sa atin ang nakaaabang na sa mga telenovela, ang mga anak, ay hindi maabala sa harapan ng computer, sa internet. At iba pa.

Sa Eukaristiya, sa harap ng hapag, ang Diyos at ang tao ay nagkakamustahan, nag huhuntahan, at hanggang sa dudulog sa kainan.

Ngunit aminin man natin o hindi, tayo ay nasisiyahan kung tayo ay inaanyayahan sa kainan, hindi marahil sa kung ano ang pagkain.  Kundi sa magandang kalooban ng nag anyaya, ang masayang pagtitipon at umpukan ay nagdudulot ng mahalagang kahulugan.  Dahil sa lahat ng ito, bagamat di gaanong kasarap ng pagkain ang panauhin ay lubhang nasisiyahan.  Pinatutunayan nito na ang piging o salu salo na may kasamang masayang umpukan at usapan ay talagang mahalagang simulain at sumasarap ang pagkain.

Image

Si Hesus ay lumalahok sa maraming kainan upang ipahiwatig ang mga bagay na ito.  Una, sa pagsalo niya sa mga naninigil ng buwis, mga makasalanan, ito ay isang maliwanag na tanda ng kanyang pakikiisa sa mga taong ito.  Siya’y isang propeta at guro na nakikipagkaibigan sa lahat sa buklod ng kainan at kapatiran. Ang kanyang pakikiisa ay tanda ng maliwanag na pagpapatawad at pagiging maunawain. Ikalawa, si Hesus ay nagtuturo din habang kumakain, ginamit niya ito upang ipahiwatig ang awa ng Diyos.  Ikatlo, sa Huling hapunan, ang sal-salo na kinasangkutan ng Eukaristiya, siya ay gumamit ng tinapay at alak, mga sagisag ng kabutihan at pag aalaga ng Diyos.  Kaya nga walang dumadalo sa masayang salu salo dahil sa pagkain lamang.  Ang gayong paniniwala ay sinunod sa mga pagkain at sa huling hapunan binigyan diin ang diwa ng pagkakaisa at pakikisama kung kaya sinasabi niyang ang tinapay ang tunay na pagkain at alak ay tunay niyang dugo, ang dugo ng bago at walang hanggang tipan.

 

Ang Eukaristiya ay isang salu salo.  Pagsasalu salo ng hindi lamang pagkain, kundi ng buhay, ng presensya at ng pagkawala, ng tagumpay at kabiguan, ng ngiti at pagluha, dahil alam nating sa eukaristiya, sa hapag ng Diyos, siya ay ating nakakasalo.

REGALO

Ngayong araw na ito, Kapistahan ng Pagbibinyag kay Jesus ni Juan Bautista, ang siyang hudyat para pormal ng isara ang panahon ng kapaskuhan…

Lumipas na ang Pasko 2012, ang bagong taon. Marami sa atin ang naging abala sa kaliwa’t kanang mga Christmas party, daming kainan.  Marami ring tayong natanggap na mga regalo, ang iba ay ni recycle pa nga natin, regalong iniregalo natin sa iba dahil alam nating hindi natin ito magagamit, at may mga regalo tayong itinabi dahil alam nating mahalaga ito. Sa pagbukas natin ng mga regalo, at nakita kung ano ang laman nito, naisip kaya natin kung bakit ito ang ibinigay sa iyo? Ang taong nagbibigay ay may ibig ipakahulugan ito sa atin.

lady-opening-christmas-gift-parcel

Nuong Pasko, nagdiwang muli ng kaarawan ang ating Panginoong Hesus, Siyang may kaarawan ang tila baga nakalimutan at hindi man lang nahandugan. Ngunit Siyang may kaarawan ang siya pang nag alay sa atin ng isang mahalagang regalo, ang Kanyang sarili sa Banal na Eukaristiya.  Alam kaya natin ang kahulugan ng regalong ito na Kanyang ibinigay sa atin?

eucharist-2008-quebec

Marahil naligpit na natin ang ating mga Christmas decors, hudyat na tapos na talaga ang panahon ng kapaskuhan, ngayong araw na ito, ginugunita natin ang pagbibinyag kay Jesus, tanda lamang na ang batang Jesus ay hindi nanatili sa sabsaban, siya ay lumago, at nagmisyon.

Nawa ang tuon natin kay Jesus ay hindi maiwan sa batang Jesus na nasa sabsaban, Siya ay nananahan sa atin ang ating Emmanuel na nasa Eukaristiya at lagi nating kapi-kapiling.  At nawa’y ang regalo Niyang pag-big, pag-asa at liwanag ay huwag nating sarilin, I recycle din natin ito sa iba.