Paring ACE

Ngayon araw na ito, tayong lahat ay masayang masaya, sa pagkakaloob sa atin ng bagong regalo, ang regalo sa pagkapari ni Father Ace, tunay naman na siya ang alas natin.  Naging ganap na pari po si Father Ace, dahil sa inyong mga panalangin.

Fr. Ace, nauna lang ako ng ordinasyon sa iyo, apat na buwan pa lang ako sa ministry ko sa pagkapari bilang college chaplain sa De La Salle – College of St. Benilde, hindi ko alam kung gumaganti ka lang sa akin, o ako ang ginawa mong biktima sa unang pagmimisa mo o sa misa pasasalamat mo ngayong gabing ito. At ako ang ginawa mong homilist ngayon.  Pero ang alam ko lang, kaklase kita, katabi sa table sa classroom, confidante, alam natin ang pinagda anan nating mga saya at hirap ng buhay seminaryo, at ako at kapwa mo rin taga Nueva Ecija.

Father Ace, ito na ang simula ng marami mong misa habang ikaw ay nabubuhay, sa iyong pagiging pari magpakailanman.  Sa iyong mga gagawing pagmimisa, ang Banal na Eukaristiya, lagi mo sanang maisabuhay ang four Eucharistic actions na nakapaloob sa misa.

13521881_1550775538560132_2423317485691494630_n

Ayon sa panalagin sa Second Eucharistic Prayer:

“Bago Niya pinagtiisang kausang loob na maging handog, kinuha, hinawakan Niya ang tinapay, pinasalamatan ka Niya, pinaghati hati Niya Iyon, iniabot sa Kanyang mga alagad…”

Taken (kinuha), Blessed (binasbasan, nagpasalamat), Broken (hinati) at Shared (Ibinahagi).

Ang iyong magiging buhay simula ngayon Fr. Ace ay iikot sa Eukaristiya, at sa apat na aksyon na ito.

Taken (kinuha, hinawakan)

Mahigit sampung taon na ang nakakaraan, ng kinuha ka ng Diyos sa lugar na ito, at dinala ka sa seminaryo. Naaalala mo pa ba ang pakiramdam ng unang naramdaman mo ang pagkaway at pagtawag Nya sa Iyo.  Alam ko nuong nasa Maria Assumpta Seimary at San Carlos Seminary ka na, napuno ka ng takot ang puso mo pero nagtiwala ka sa Diyos na tumawag sa iyo

Kinuha ka, ibinukod ka.  Sa iisang pipiliin, napakarami ang tatanggihan. At ginamit mong inspirasyon sa loob ng seminaryo, ang araw na kung saan naramdaman mo ang pagtawag Niya. Nuong naramdaman mong mahirap pala ang buhay seminaryo. Alam ko kagabi, ang gabing bago ka ordinahan, umiyak ka ng umiyak. Ang pag babalik tanaw sa pagkuha sa iyo ng Diyos mula sa pamilya mo. Ang unang pag iyak mo sa seminaryo sa kalungkutan, unang pagkakasakit, unang rejection dala ng community life, at marami pang una.

Mula sa pagkuha sa iyo ng Diyos, mula sa pagbukod sa iyo ng Diyos, ibinabalik ka Niya muli sa mga taong nagmamahal sa iyo, at alam ko lalo pang dadami ang mga magmamahal sa iyo.

Nasabi ng idol kong si John Lloyd Cruz sa pelikulang, Unofficially Yours kay Angel Locsin ang dialogue na ito: “Sa bawat isang pinipili may isang libo kang tinatanggihan……pero higit ka pa sa isang libong bagay na pwedeng tanggihan ng isang taong tulad ko.

Father Ace, yan din ang sinasabi sa iyo ng Diyos ngayong araw na ito.  At sa mga humahanga po kay Father Ace, tandaan po natin, siya ay taken na, committed na.

13516471_1550775471893472_3153276217988759373_n

Blessed (Binasbasan, Pinasalamatan)

Mula sa pag aalay mo ng sarili, sinuklian ito ng Panginoon Father Ace. Kanina hindi ko mapigilan ang maiyak din, naalala ko ang ordinasyon ko apat na buwan na ang nakakaraan.

Lagi mo sanag tatandaan:  our calling is not about us rather it is about the God who loves us, inspite of ourself, inspite of our imperfections. There is no perfect vocation only a perfect intention and the wiliness to trust and surrender our self

Kinumpirma ng Diyos kanina ang napakasidhi Nyang pagmamahal sa iyo. Mahal na mahal ka Niya. Biniyayaan ka Niya. Kaya nga pasang awa ka…Pumasa ka sa awa ng Diyos… Maraming dapat ipagpasalamat sa Diyos – at masusuklian mo ito sa pamamagitan ng mga taong ma ble blessed mo, sa mga taong magkakaruon muli ng pag asa at inspirasyon dahil sa ministry na tataglayin mo.

Broken (Hinati)

Father Ace, bakit  ka ba pumasok ng seminaryo, broken hearted ka ba? Alam ko broken ka, alam ko sugatan ka, alam ko myembro ka ng team sawi.

At kahit ordained ka na, broken ka pa rin…

Manatili kang broken, manatili kang wasak na may puwang. Para ang grasya ng Diyos ang siyang papasok at bubuo at kukumpleto nito.

At ngayon makikinig ka na ng mga kumpisal, sa pakikinig sa mga kasalanan ng mga tao, mararamdaman mo na lang, ang isang paring sawi ay nakikinig sa kanyang kapwa sawi rin.  Pero hindi matatapos duon. Sawi ka man, broken ka man, ikaw ang gagamitin ng Diyos na maging daluyan muling pag bangon nila mula sa pagkakasala.  Ang taglay mo ay grasya ng muling pag bubuo ng nawasak na relasyon ng tao at ng Diyos.

Huwag kang matakot na makita nila ang kahinaan mo, huwag kang matakot na maging tutoo sa harap nila.  Samahan mo sila, makilakbay ka sa mga kasawian na kanilang nararanasan. At sa paghahati mo ng tinapay, alalahanin mo silang hati at sawi ang buhay, upang muling makasumpong ng paghilom.

Shared (ibinahagi)

Sa tagal nating pagiging magkaklase, magkaibigan, ramdam ko ang pagiging bukas palad mo sa akin. Sa pagbabahagi mo ng sarili mo – sa maraming panahong gusto ko ng lumabas ng seminaryo, pero dahil sa pagbabahagi mo ng panahon sa pakikinig at pagpapayo naging pari din ako. Salamat brad.

Ngayong pari ka na, pangungunahan mo lagi ang mga tao sa panalangin, at kapag nananalangin ka laging nakaunat at nakabukas ang mga palad mo. Isang paalala sa iyo, na maging bukas palad ka sa lahat, walang pipiliin, mahirap o may kaya man. At darating din ang araw na sa pagbabahagi mo ng sarili mo sa Diyos at sa ibang tao, iuunat mo rin ang mga palad mo para ka maghirap, hanggang sa maipako ka rin.

Ang sarap sarap Father Ace, magbigay ng sarili sa iba, lalo na sa mga taong hindi na makita ang sarili nila.

Huwag kang mapapagod na magbigay ng sarili, at huwag ka ring matatakot na mawalan, nandyan ang Diyos, nandyan ang Eukaristiya.

13501614_1550775621893457_5851192698509361084_n

At tayong lahat dito ay tinatawagan na magbahagi rin ng sarili – sa pamamagitan ng pagsuporta natin sa ating bagong ordain na paring si Father Ace. Lunurin nio sya ng pagmamahal nio, bugbogin nio sya ng pangunawa nio, at yakapin nio sya ng buong higpit ng inyong suporta.

Naging pari si Father Ace, dahil din sa inyo, handa Siyang mamatay para sa inyo, katulad ng sinusundan Niyang modelo, si Jesus ang Mabuting Pastol.

Masaya ang maging pari, isang pagkakataon na maibabahagi mo ang iyong pagiging taken na, ang napakaraming biyaya dahil blessed na blessed ka, ang iyong mga kakulangan dahil broken ka, at ang kahandaan mong mamatay, to your life for many.

Pero hindi laging saya ang dulot ng pagpapari, may lungkot at problema ring darating.  At kung dumating man iyon…alalahanin mo ang araw na ito…ang natatanging araw na ito…kung saan naordinahan ka…kung saan panghabambuhay na pag oo ang isinagot mo sa Diyos – at kinumpirma Nya ito sa Kanyang pagmamahal sa iyo.

At sa ating lahat, kapamilya, kaibigan at mga kaparokya ni Father Ace, tulungan, mahalin at ipagdasal natin siya, para patuloy maging tapat sa Banal na Tawag. Amen.

(June 25, 2016, Saturday – San Jose Cathedral, San Jose, Nueva Ecija)

Advertisements

LANGIT…

Biglang bumalik sa ala-ala ko ang nangyari sa akin nuong nakaraang taon, sa huling klase namin sa Eschatology, (ito na rin ang huling pagklaklase ko sa San Carlos Seminary bilang estudyante), nag report kaming dalawa ng kaklase ko tungkol sa topic na HEAVEN (langit), ang type ng reporting naming ay documentary. Sinimulan naming ito sa pamamagitan ng pagngangalap ng kasagutan kung ano nga ba ang langit? Makikita at maririnig mo sa video interview naming ito na talagang kahit ordinaryong tao ay may idea kung ano ang langit.

Pagkatapos ng aming reporting, dumako kami sa question and answer, kung saan magtatanong ang mga kaklase namin, natanong ako ng kapartner kong reporter, na paano nga kaya kung wala naman palang langit?

Ang dahilan kaya tayo umiiral dito sa lupa at nagpapakabuti ay dahil gusto talaga nating mapuntahan ang langit sa katapusan ng ating buhay. Ito ang pinangako sa atin ng Diyos, paulit ulit itong binabanggit ni Jesus sa kanyang pangangaral nuon. Ako man ay nagpapakabuti dahil nais kong mapuntahan ang lugar na ito, makaharap ang Diyos at magkaruon ng buhay na perpekto at buo.

Embraced-in-the-Hug-of-Jesus-Christ-e1409950520664-1024x703.png

Ngunit paano kung wala naman palang langit, e di wala, pero patuloy pa rin akong tutugon sa Banal na Tawag ng Diyos, patuloy pa rin ang aking pag OO sa Kanya. Natapos na rin ang aking seminary formation, isang buwan na akong pari, sa paglingon ko sa nakalipas na mga taon kong pag aaral ng Teolohiya, masasabi kong, hindi nga pala langit lahat, nakaranas din ako mala impyernong pangyayari, ngunit hindi ako nanatili rito, pinilit kong marating ang langit ng tagumpay. Wala mang langit, patuloy pa rin ako magmamahal kahit na masakit na masakit na. Patuloy pa ring magbibigay kahit walang wala na.

Sabi nga ng panalangin ni San Fracisco Javier (Pagkabighani): Hindi sa langit Mong pangako sa akin. Ako naaakit na Kita’y mahalin, At hindi sa apoy – kahit anong lagim . Ako mapipilit nginig Kang sambahin. Naaakit ako na Ika’y mamalas. Nakapako sa krus, hinahamak-hamak. Naaakit ng ‘Yong katawang may sugat. At ng tinanggap Mong kamataya’t libak.

Naaakit ako sa ‘Yong pag-ibig. Kaya’t mahal Kita kahit walang langit, Kahit walang apoy, sa ‘Yo’y manginginig. Huwag nang mag-abala upang ibigin Ka. Pagkat kung pag-asa’y bula lamang pala, Walang mababago, mahal pa rin Kita! Amen.

MALING-MALI LAGI SI FATHER

Kapag sinimulan nya ng maaga ang misa, advanced ang relo nya,
Kapag na late na simulan ang misa, pinaghihintay nya ang mga tao.
Kapag may mga construction project sya, magastos si Father.
Kapag walang project, walang pakialam si Father.

Kapag kasama nya ang mga babae, playboy
Kapag mga lalake, pinagdududahan.
Kapag mga youth, kahina hinala
Kapag matandang babae, mama’s boy
Kapag nakadistansya sa mga tao, anti social at isnabero.

praying_priest_440.jpg

Kapag kabarkada ay mga matatanda, old fashioned.
Kapag kasama ay mga bata, out of place

Kapag matagal ang oras nya sa pagpapakumpisal, mabagal
Kapag mabilis magpakumpisal, wala syang panahong making sa nangungumpisal
Kapag nagsermon sya ng more than ten minutes, boring at homily abuse na
Kapag maikli naman ang sermon nya, hindi sya prepared.

Kapag ang boses nya ay malakas, sinisigawan ang mga tao
Kapag mahinahon magsalita, hindi maintindihan ang kanyang sinsabi.
Kapag may kotse si Father, napaka materialistic nya
Kapag wala naman kotse, napaka impraktikal nya at madalas nag tricycle lang.

Kapag laging bumibisita sa mga pamilya, lakwatsero
Kapag lagi lang na nasa loob ng kanyang kwarto, walang pakialam sa kanyang mga parishioners
Kapag humihingi sya nga mga contributions at donations, napakagastos nya
Kapag hindi naman humihingi ng pera sa mga tao, napaka yabang nya

prayer.jpg

Kapag sya ay bata pa, walang karanasan,
Kapag matanda na, dapat ng maretire

Kapag nagsorry sya sa mga mali nagawa, plastic at hindi totoo
Kapag hindi naman nag sorry, wala syang puso
Lagi na lang mali si Father sa paningin ng iba…

Habang sya ay nabubuhay, laging may mga taong mas magagaling sa kanya…
Pero kapag sya ay namatay…walang gustong sumunod na mga anak at batang lalake na maging paring papalit sa kanya.

 

PILA PARA KAY KRISTO

Nakakainis o nakakaasar kapag naka pila.  Kahit saang pila nasasagad ang ating pasensya.  Sa umaga pa lang pila na ang bawat myembro ng pamilya sa CR para makaligo para makapasok sa eskuwelahan o sa opisina.  Paglabas ng kalye, pila rin ang napakabigat na trapik ng mga sasakyan.  Ganun din sa pagsakay sa LRT at MRT.  Kapag pupunta tayo sa mga tanggapan ng gobyerno para maka kuha ng kanilang serbisyo, talaga namang napakahabang pila rin ang susuungin.  Kung puwede lang sanang may shortcut, kung puede lang sanang mabilisan lahat.

download (1)

KAPISTAHAN NG PAGBIBIYAG KAY JESUS NI SAN JUAN BAUTISTA SA ILOG JORDAN.

Sa Ebanghelyo ng pagbibinyag kay Jesus, ating mababasa na may panawagan si Juan Bautista na: “magsisi, sapagkat ang kaharian ng Diyos ay nalalapit na.”  Marami ang nakarinig sa paanyaya ni Juan, kaya ura uradang ang mga tao ay pumila para mabinyagan.  Ngunit pina alala ni Juan, na ang pagbibinyag nya ay sa tubig lamang, ngunit ang Siyang darating ay magbibiyag sa kanila sa Banal na Espiritu.

At si Jesus ay nakiisa sa pagpilang ito, at nakiusap kay Juan na Siya man ay binyagan.  Ngunit matatanong natin, bakit kailangan magpabinyag ni Jesus? Bakit kailangang nya ring pumila kasama ng mga makasalanan?  Alam natin na ang binyag ang nagpapawala ng kasalanan.  Ngunit si Jesus ay wala nito.

Pumila at nagpabinyag si Jesus dahil:

  • GUSTO NIYANG IPAHAYAG ANG KANYANG PAKIKISA SA SANGKATAUHAN. Gusto Niyang ipakita na kaisa natin Siya.  Pinagdaanan Niya ang buong proseso ng pagpila at paghihintay, walang shortcut, walang palakasan. Hindi Siya natakot na mahalintulad s amga taong makasalan.
  • GUSTO NIYANG ANG TAO AY MAGING MALINIS SA KASALANAN. Nang Siya ay binyagan, hindi Siya napabanal ng tubig, bagkus Siya ang nagpabanal ng tubig na ginagamit sa atin sa pagbibinyag.  Kaya lahat tayong nabinyagan ay nagiging malinis at banal.

download

  • GUSTO NIYANG ANG TAO AY MAGING PARTE NG PAMILYA NG DIYOS. Nang si Jesus ay biniyagan: may isang tinig na nagwika: “Ito ang aking pinakamamahal na Anak, na lubos kong kinalalaugdan.”  Nuong tayo ay bininyagan, tayo ay naging mga anak ng Diyos, naging kapatid ni Jesus.  At darating baling araw, na pipila tayo sa pintuan ng tahanan n gating Ama kapag tapos na ang ating buhay dito sa lupa.

Ang kapistahan ng pagbibiyag kay Jesus ay hudyat ng pagsisimula ng misyon ni Jesus, misyon na maglingkod at hindi ang paglingkuran.  Ito ay panawagan sa atin, lalo na iyong mga tinatawag na maglingkod: magulang, teachers, government and church leaders, at kahit ano pa mang paglilingkod.  Katulad ni Jesus, ang paglilingkod ay hindi isang posisyon na dapat ipagmayabang, bagkos ito, ay katulad ng pagpila kasama ng mga makasalan.  Kadalasan po kasi, kung sino pa ang mga lider natin, sila ang ayaw pumila, gagamitin ang kanilang impluwensya at koneksyon para hindi maabala. Alam kasi nila na sial ay espesyal.  Kung ganun ang mga lider na ito ay malayong malayo sa ating modelong si Jesus, na marunong makiisa.

images

Ngayong Linggo na ito, lahat tayo ay abala, exited na exited na, ilang tulog na lang, kasi masisilayan natin ang Santo Papa Francisco, ang modelo natin kung paano ba ang maglingkod katulad ni Jesus. Nagliligkod ng may awa at pagmamahal. Mercy and compassion.  Nawa’y mapag alab Niya an gating pananampalataya na tayo ay tinatawagan rin na maglingkod.

Ang kapistahan ng pagbibiyag kay Jesus ay hudyat ng pagsasara ng panahon ng kapaskuhan. Marahil marami na sa atin ang nakapagligpit na ng mga Christmas decorations. Naitabi na natin lahat. Naipila na natinsa ating bodega.  Nawa’y ang liwanag na dala ni Jesus na isinilang sa ating mga puso ay patuloy na mag alab.

Kapag tayo ay dumadalo ng misa, tayo ay pumipila para tanggapin si Jesus sa komunyon.  Kung tayo ay may tapang na pumila upang siya ay tanggapin, nawa’y magkaruon din tayo ng tapang na panindigan ang ating pagiging binyagan.  Na tayo ay Kristiyano.  Na tayo ay para kay Kristo.

Tala ng Pasko

Ngayong araw na ito, ipinagdiriwang natin ang kapistahan ng pagpapakita ng batang Jesus sa tatlong hari na naghandog ng iba’t ibang regalo sa Kanya. Popular ang kapistahang ito sa tawag na Three Kings.

imagesSa kapistahang ito, ang tala(bituin) ang nagsilbing bida:  Una,ito  ang daan upang ang Diyos at ang tao ay magtagpo.  Dahil sa talang kuminang, nagpakita ang Diyos (ang batang Jesus) sa tao (tatlong hari).  At ang tao naman ay tumugon sa pamamagitan ng paghahandog sa Diyos ng kanilang mga handog. Ito ang hiwaga ng Pasko, ang pag abot ng Diyos sa tao at ang pagtugon ng tao sa Diyos.  Ang pagkakatawang tao ng Diyos katulad natin, maliban sa kasalanan.  Sa pang araw araw nating pamumuhay, ang Diyos ay patuloy na nagpapakita at nagpaparamdam ng Kanyang pagmamahal sa mga simple at ordinaryong pamamaraan.  Ngunit maraming pagkakataon na hindi natin ito nakikita at nararamdaman.

starofbethlehem2

Ikalawa, ito ang naging daan upang magpanibago ng daan ang tao.  Matapos makita ang batang Jesus dahil sa tala, ang tatlong hari ay lumihis ng daan.  Tayo man kapag ating namalasan ang Diyos, tiyak na mag iiba tayo ng landas patungo sa kabanalan at hindi na muli pang babalikan ang dating nakagisnang daan at pamumuhay.

Ngayong Linggo na ito, marami na sa atin ang magtatanggal at magtatabi ng mga Christmas decorations (kahit na ang panahon ng kapaskuhan ay magatapos pa sa susunod pang Linggo – Pagbibinyag kay Jesus), nawa’y ang diwa at liwanag ng Pasko ay huwag nating maitabi, maikahon, at malagay lang sa bodega, kundi ang ito ay patuloy natin pagliwanagin, dahil ang liwanag ni Jesus ang siyang magdadala sa atin patungo sa Kanya at magpapanibago ng ating buhay.

Paghahandog ng talento at sarili

Usong-uso ngayon ang mga talent search at reality shows sa television.  May contest para sa paghahanap ng magaling sumayaw, kumanta, masasabi mo talagang talentando ang Pinoy.  Samga reality shows pinapalabas din ang kakayahan ng mga contestant para makilala nila ng lalo ang kanilang mga sarili. Hinahamon ang lahat na ilabas at ibahagi ang kanilang mga kakayahan.

images

Sa ebanghelyo sa talinghaga ng panginoon na aalis at nagbigay ng kayamanan (sa ibang besryon ng ebanghelyo ay talento) sa kanyang tatlong alipin, may pingkalooban ng lima, dalawa at isa.  Iyong mga utusan na nakatanggap ng lima at dalawa ay agarang ininegosyo at kinalakal ang kanilang mga handog nanatanggap, at ito ay nagbunga ng doble, samantalang ang nakatanggap ng isa, ay ibinaon at itinago sa lupa ang handog na natanggap sa takot na ito ay maubos at mawala.

“Tapat at mabuting alipin” ito ang naging turing ng panginoon nagbalik sa mga aliping nadoble ang handog na ipinagkatiwala sa kanila. “Masama at tamad na alipin” ito naman ang turing niya sa alipin na natakot isapalaran ang handog na natanggap.

Ngunit kung titignan nating mabuti, bakit ganuon na lamang ang galit ng panginoon at isinumpa ang ikatlong alipin?    Napakalaki bang kasalanan ang kanyang nagawa?

Suriin natin, may nilabag ba siya sa sampung utos ng Diyos ng binaon niya ang kanyang yaman sa lupa?  Hindi ba dapat pa ngang matuwa ang panginoon dahil naibalik itong buo?  Malinaw ang sagot. Wala. Walang ginawang masama ang ikatlong alipin. Wala. Wala rin siyang ginawang mabuti, dahil ang panawagan sa kanya ay mapalago ito ngunit kanya itong itinago. Binalewala niya ang ipinagkatiwalang kayamanan at talent sa kanya. Wala siyang ginawang mabuti.

download

May dalawang klasipikasyon ang kasalanan: Sin of commission at sin of omission. Sin of commission ay ang kasalanan ng paggawa – kung saan ay may ginawa tayong kasalanan.   Sin of omission ay ang kasalanan ng hindi paggawa – kung saan na dapat nating gawin pero hindi natin ginawa.  Parehong kasalan na dapat nating suriin sa ating pang araw-araw na pamumuhay.

Muli na namang magsasara ang liturhikal na kalendaryo ng ating simbahan, ito ay matatapos sa kapistahan ng Kristong Hari.  Kaya ang mga pagbasa natin sa misa ay tungkol sa katapusan ng mundo, tungkol sa paghuhukom, sa paghuhusga sa atin. Katulad ng tatlong alipin, muling dumating ang kanilang panginoon upang sulitin sila sa mga biyayang ipinagkaloob sa kanila.  Sa dulo rin ng ating buhay tayo ay huhusgahan  ng ating Haring Diyos, huhusgahan tayo kung paano tayo nabuhay, sa buhay na pinahiram natin, sa mga talentong taglay-taglay natin, ito rin ba ay ating napalago at naibahagi sa ating kapwa, o atin itong ibanaon, itinago, o dili kaya ginamit ang ating kakayahan na manlamang ng ating kapwa.  Sa bandang huli tayo ay huhusgahan kung paano tayo na buhay. Kung paano naging mabunga ang ating buhay sa ating pagbabahagi ng ating sarili sa Diyos at sa ating kapwa. Tayo ay hahatulan hindi lamang sa masamang ating nagawa kundi pati na rin sa mabuting hindi natin nagawa, o ang mas masahol pa, ayaw nating gawin.

Katulad ng ikatlong alipin, tayo man ay takot isapalaran ang talentong meron tayo, natatakot tayong baka ito ay maubos, o kapag nagbigay tayo, baka walang matira, o kapag nagbigaya tayo, ma aabuso ng iba.  Sa ganitong mga pagkakataon – tayo man ay nag babaon ng hindi lamang kayaman, kundi mismo ng ating sarili, pati na rin ang ating kapwa, kasama nating ibinabaon ng buhay.

Tignan natin ang ang ating lipunang ginagalawan, bakit laganap pa rin ang karukhaan? Hangga’t may mga taong nagugutom at hangga’t laganap ang karukhaan, hindi natin masasabing nagamit natin ang ating mga talento at kakayahan nang ayon sa nais ng Diyos.

talent

Sa Eukaristiya, tignan natin si Jesus, na hindi nagbaon ng Kanyang sarili sa lupa upang ipagdamot ang kanyang regalong sarili, bagkos, ang mga pako sa krus ang siyang bumaon sa kanyang mga kamay at paa, ngunit hindi ito nagpahinto ng paghahandog ng kanyang sarili.  Ito ang kanyang paghahandog buhay, ito ay kanyang pagbaon ng kanyang sarili sa ating mga puso, upang manatili Siyang taglay-taglay natin, at baun-baon natin sa ating pusong makasarili. Amen.

UNA TAYO SA PAGMAMAHAL NG DIYOS

Bakit tila baga, uso ngayon ang maging huli sa maraming bagay? Sa napakabagal na daloy ng trapiko kahit saang parte ng Metro Manila, tiyak huli na naman tayo sa pupuntahan ko. Sa napakaraming beses na pagka aberya ng MRT/LRT, tiyak ulit na mahuhuli tayo sa ating patutunguhan.  Pati mga kawani ng pulis, naki uso na rin sa huli, ibang pagkahuli nga lang, hulidap. Pati tuloy tayong nag nagsisimba tuwing Linggo, nakiki-in na rin, marami ay huli na kung dumarating.

Di ko alam kung talagang parte na ng ating sistema at kultura ang maging huli sa maraming pagkakataon. Nasasabi tuloy natin… “Mamaya na lang yan, marami pang oras”… “Maaga pa masyado hindi naman magsisimula yan kapag wala ako”… Kaya marahil pati ang ating ekonomiya, ay huling huli na rin.  Hindi langsa pagiging huli tayo magaling, napakagaling din nating na magkwenta ng pera, magbilang ng pagkakamali ng iba, magsumbat ng mga naitulong natin sa ating kapwa, at mainggit kapag nakikita nating umaasenso, o dili kaya maramag talent ang ibang tao.

images (1)

Ang talinghaga ng may-ari ng ubasan ay talinghagang isinalaysay upang isalarawan ang kasabihang “ang mga nauuna ay nahuhuli, at ang nahuhuli ay nauuna.”

Ang mga nauna ay yaong mga tinawag sa madaling araw; ang mga nahuli ay yaong mga tinawag isang oras bago matapos ang araw. At pagdating pagdating sa suwelduhan, ang mga inunang bigyan ng denaryo ay iyong mga naka-isang oras ng pagtatrabaho at ang mga inihuli ay yaong pinakamatagal sa pagtatrabaho.

Sa unang dinig, mahirap unawain ang turo ng ebanghelyo natin ngayon. Matatanong tuloy natin, nasaan ang hustisya sa tamang pag gawa?  Ngunit kung ating palalalimin – ito ang hiwaga ng pag-ibig ng Diyos. Ang hiwaga ng pag-ibig ng Diyos na nakaugat mula sa kanyang kagandahang loob. Ang hiwagang nagtuturo sa atin na ang pag ibig at kabutihan ng Diyos ay walang sukat, , walang pagtitimbang at walang hanggan

images

Tinimbang tayo ngunit kulang. Kay raming beses na tayo ay naging huli sa maraming bagay. Kay raming beses na hindi na tayo  dapat pang bigyan ng pagkakataon ng Diyos dahil sa ating mga pagkukulang at kasalanan. Kay raming sitwasyon na hindi na tayo dapat pagbigyan pa ng pangalawang pagkakataon. Pero ang Diyos, ay Diyos ng maraming pagkakataon.         Dahil hindi Siya mahilig maglista. Hindi Siya marunong magkwenta.  Hindi Siya nag titimbang ng pagkakamali.  Hindi sumusukat sa ating kalimitahan.

Aminin man natin o hindi, lagi taong huli sa maraming bagay at pagkakataon. Pero huli man tayo at walang kwenta, patuloy pa rin Niya tayong mamahalin.

GOOD NEWS: There is Joy in Suffering

Everyone wants to be happy. Everyone wants a piece of joy in their lives. But finding happiness or joy seems elusive because of the presence of suffering, which is perceived as the enemy or the obstacle in our pursuit of joy. Suffering is part of human existence from birth until death, and every human person suffers in a variety of ways: physically, psychologically, socially, and spiritually. Suffering in one form or another accompanies each of us every day. It is an inescapable feature of human existence and yet we have made it our goal to free the world from the clutches of suffering and pain. Just look at the ad that promotes a pain-free or stress-free whatsoever: painless dental extraction to painless circumcision; stress-free diet to stress-free loans; painless childbirth to painless embalming. Do you that the electric chair was invented to provide a painless death!

Joy is a pleasant subjective feeling. It belongs to the sentiments. The prevailing tone of joy manifests harmony, that is, a successful bringing together of the various expression of human life. Suffering is a generic term for everything that produces the feeling of pain.

joy

How suffering is a venue to be joyful? Joy and sufferings are two feelings that on the outside seems to really contradict one another. Could there really be joy in suffering? Thus, the experience of suffering naturally leads to questioning. Why do I suffer? Why do others suffer? Is there any meaning to suffering? In our society where sufferings of various forms are inevitable and commonly experienced, only few people find its value and meaning, and for them suffering brings them hope and positive disposition. Happiness is not the absence of suffering, but once it is offered and surrendered to God certainly one can obtain true joy and happiness despite the burden of suffering. However, this process works best in a culture of faith and love. So, how can we find joy and happiness even in the midst of suffering? It is by way of turning to God and offering to Him our suffering and thereby looking at suffering no longer as an enemy or obstacle but a positive reality that would even help us realize true happiness.

What the scripture says about joy in suffering? (a) The Beatitude: Happy are those who suffer persecution because of me. (b) The coming of Jesus brings in a time of joy. So much so that we must not overlooked that the whole NT message as a proclamation of God’s saving work in Christ is a message of Joy in the midst of a world immersed in evil and suffering. (c) Christ’s messianic or salvific mission is to overcome suffering (both temporal and definitive), as well as sin and death. Christ’s healing miracles are therefore part of his messianic activity. But above all Christ fulfilled his mission through his suffering and death and being truly God and truly human, his suffering was therefore truly human suffering. Salvation was accomplished because Christ did not run away from this intense suffering but instead through it all continued to love. Through the passion and death of Christ, human sin and human suffering have “entered into a completely new dimension and a new order. They have been “linked to love… to that love which created good, drawing it out by means of suffering.”

index

In Salvifici Doloris, Pope John Paul II opens the reality of the Gospel of Suffering. He writes, the Gospel of Suffering “signifies… the revelation of the saving power and salvific significance of suffering in Christ’s messianic mission and subsequently in the mission and vocation of the church.” (#25) This involves firstly “suffering ‘for Christ'” – “persecutions” or “tribulations experienced because of Christ.” But it also involves “all those who suffer together with Christ, uniting their human sufferings to his salvific suffering.” (#26) Further on he also reminds us, like in the parable of the Good Samaritan that suffering “is also present to unleash love in the human person,” and that “the world of human suffering” should summon forth “the world of human love.” (#29). Here the Joy in suffering has become integral to message of gospel. The Gospel of suffering proclaims there is joy in suffering!

 

sources:

Beinert, Wolfgang and Fiorenza, Francis Schussler, Handbook of Catholic Theology, The Crossroad Publishing Company, New York, 1995.

Kaczor, Thomas,  A Pope’s Answer to the Problem of Pain,  http://www.catholic.com/magazine/articles/a-pope%E2%80%99s-answer-to-the-problem-of-pain. Downloaded Aug. 13, 2014

Mc Govern, Kevin, Finding meaning in serious illness and suffering, Issue 32, November 2010, http://www.nathaniel.org.nz/component/content/article/16-bioethical-issues/bioethics-at-the-end-of-life/216-finding-meaning-in-serious-illness-and-suffering, downloaded Aug. 13, 2014.

Tanging Yaman

Introduction:

 Hightech gadgets? Mansyon o condominium? O mapormang luxury cars? Malaking pera sa bangko? Kasikatan?                 Maimpluwensyang posisyon?

Aminin man natin o hindi, ang mga bagay na ito ang sukatan ng materyal na mundo. Ito ang nagsasabi sa ating tayo ay mayamang mayaman. Hahangaan ka ng marami kapag nasa iyo ang mga bagay na ito.  Ngunit ang mga bagay na ito ay mga mga bagay na naluluma, nasisira, kumukupas at maaring mawala o manakaw sa atin. Ang ebanghelyo ng talinghaga ng natagpuang perlas at kayamanang nakabaon sa ilalim ng lupa ay nagpapaabot ng mensahe sa kung ano ang Kaharian ng Diyos, yaman, at paghuhukom.  Mga talinghagang nagtuturo sa atin ng tamang pagpili at pagpapahalaga sa mga tunay na yaman.

Ngayong school year na ito, ako ay graduating student na sa pag aaral ko sa Teolohiya, hindi ko maiwasang muling balikan ang karanasan ko, kung saan ako ay tinawag ng Diyos na pumasok ng seminaryo.  Bago ako tumugon sa Banal na Tawag na ito, ako po isang high school teacher, ilang taon din akong nagturo, may magandang trabaho, may mapagmahal at masayang pamilya, ang lahat ng ito ay aking pinahahalagahan. Ngunit nasumpungan ko ang kayamanang mas matimbang ang halaga, itong mga bagay na aking pinahahalagahan ay aking iniwan, upang makamtan ang kayamanang napakahalaga. Nakita ko ang napakahalagang perlas.

pearl

Ako ay kabilang sa isang religious order, Congregation of the Blessed Sacrament, kaming lahat ay namumuhay sa tatlong vows na aming isinasabuhay, ang poverty, chastity at obedience.  Ang kahirapan o poverty ang siyang lutang na lutang sa araw-araw naming pamumuhay.  Kung saan ang mga personal naming ari-arian ay aming hinayaang ariin din ng iba, namumuhay ng simple, ang mga pinipili ay payak, walang celfone, walang laptop, walang personal na akin, habang ang materyal na mundo ay kumakaway at tila baga  nagsasabing para masabing mayaman ka, kailangan tangan mo ang lahat ng ito.

Subalit sa pagtakbo ng panahon ng pamamalagi ko sa seminaryo, ipinakita rin sa akin ng Panginoon ang aking mga kakulangan at mga limitasyon.  Maraming mga pagkakataong ipinagpapalit ko Siya sa ibang kinang.  May mga sandaling, isina-isantabi ko nga ang lahat upang piliin ang kinang na ito.  May mga pangyayaring nakakapit nga ako sa Kanya pero tangan-tangan ko pa rin sa kabilang kamay ang ibang mga kaagaw Niya sa aking buhay.  Pilit kong binibitawan pero, pilit ko pa rin talagang hindi mabitaw-bitawan. Ang pag-ibig ko para kay Jesus ay hindi pa pala ganap.  Nakita ko ang kayamanang nakabaon. Inangkin ko kapalit ng mga bagay na pinahahalagahan ko.

images (2)

May apat na magbabarkada ang nakasakay sa pampublikong bus, tatlong lalaki at isang babae, ang isang lalaki ay kumakain ng junk food, maya maya nagsalita ang isa niyang kaibigan at nagtanong: “ Sinong may headphone?” At sumagot ang kumakain ng, “ito, ito…” ngunit bago nya matanggal ang headphone na gamit nya ay pinahawak nya ay kanyang kinakain, kasunod ang pag abot ng headphone sa kanyang kaibigan, matapos nito, kanya uling binawi ang pagkaing pinhawak niya.

Maya-maya, nasabi naman ng kaibigang katabi nya: “ang lamig bro…” pinahawak nya muli ang pagkain hawak nya sa katabi nya, para mahubad nya at maipahiram ang jacket na suot nya.

At ang kaibigan nyang babae naman, ang napansin nya na na gustong matulog, kaya natanong nya, “ masakit?” ibig sabihin nangangawit na ba ang leeg nya, kaya ang ginawa nya muli nyang pinahawak ang pagkaing hawak nya, upang matanggal ang unan na nasa leeg nya at ito’y mailipat sa leeg ng kaibigan nya.

Ngunit ng maibalik na sa kanya ang lalagyan ng pagkain nya, siya ay biglang nagulat. At siya ay nagulat dahil wala na palang laman ang kanyang kinakain: natanong nya na lang: “anong nangyari?” habang tumitingin sa apat nyang kaibigan, nasabi nya lang: “ganyan…ganyan…” Ganyan nga ang mangyayari sa atin, kapag binitawan natin ang mga bagay na nasa sa atin, tiyak mauubusan tayo, tiyak pagsisihan natin natin na bakit ko pa binitawan ang mga bagay na ito, ngayon ako naman ang nawalan.

images (1)

Ngunit sa Eukaristiya, ang paglalaan ng sarili ni Jesus ay nagkaruon ng kaganapan. Ang buhay niya ang pinakamahalagang yaman niya, alam nating kanya itong pinahalagahan, ngunit ang mahalagang ito ay kanyang ibinahagi, hanggang sa pagkabayubay ng kanyang katawan sa krus.

Ano ang mga yaman mo na hindi mo pa rin mabitaw bitawan upang maipagpalit mo sa pinakamahalagang antas na yaman. Sa Eukaristiya ating dinadaluhan tuwing linggo, ang sarili mismo ni Jesus ang kanyang inilalaan sa atin, nawa’y masabi nating ang eukaristiya ay sapat na, ang kanyang paglalaan ng sarili ay sapat na, ang kanyang pagmamahal ay sapat na, dahil ito ang ating tanging yaman. Amen.

 

 

KOMUNYON, HAMON AY PAGBUBUKAS PALAD

Ano ba ang komunyon? Ang komunyon ay ang pakikipag isa sa buong sambayanan o komunidad.  Pagbabahagi kung ano ang ating tinatanggap.

Ang ating tinatanggap ay isang tinapay at alak.  Sa komunyon lahat tayo ay nagiging isa.  Walang puedeng lumabis. Walang puedeng makulangan.  Ang katawan ni Kristo na nasa anyong tinapay: isang laki, isang itsura, isang lasa, isang hugis. Ang dugo ni Kristo sa anyong alak. Bago maging alak. Ito ay ubas. Maraming ubas, ngunit kapag piniga ito ay nagiging isang anyo, isang uri ng katas.

Ang tinapay at alak ay nagiging tunay na katawan at dugo ni Kristo na ibinabahagi sa iba.  Ang komunyon kay Hesus ay pakikipag komunyon sa kabuuan ni Hesus, sa Kanyang katawan at sa mga myembrong bumubuo dito.

Image

Kapag tayo’y nag kokomunyon, tayo ay dumudulog at pumipila na bukas an gating mga palad upang tayo ay tumanggap.  Ngunit ang hindi natin alam ito ay nangangahulugan din n gating pagiging bukas palad na pagbabahagi sa ating matatanggap. 

Kagabi nabasa ko sa post message ng isa sa mga myembro ng PYM sa kanyang Facebook account ang post na ito: “nakakapagod ang gabi na ito, naging abala kaming mga kabataan na mag repack ng mga relief goods para sa mga taong hanggang ngayon ay baha pa rin sa Laguna.  Sabi ni Father, alam daw naming na kami din ay nangangailangan, pero ang ginagawa daw naming ngayon ay kaming nangangailangan ay nagsasakrispisyo para sa mas mga nangangailangan.” 

Kakaiba at may kurot sa puso ang mensaheng ito.  Hindi ba’t kadalasang bago tayo magbigay ay iniisip muna natin, teka muna, kailangan ko rin ito bakit ako magbibigay, wala nang matitira sa akin.  Nakakatakot yata ang maubusan.  Ngunit hindi ba mas masarap sa pakiramdam ang magbigay kahit alam mong walang matitira sa iyo, at alam mong mas nangangailangan ang iba.  Hindi ba’t ganyan din ang ginawa ni Kristo hanggang sa ang kaisa isang buhay Niya ang inilaan sa lahat. 

Image

 

Bago natin tanggapin ang katawan at dugo ni Kristo.  Tayo ay sumasagot ng malakas na, AMEN. Ang pagtugong ito ay nangangahulugang Sumasampalataya tayo na ang presensya ni Hesus ay nasa anyong tinapay na ating tatanggapin.

Marami sa atin ang naniniwalang hindi daw natin dapat tanggapin ang banal na Sakramento sa ating mga kamay.  Dahil ang kamay daw natin ay marumi, natural lamang na ipaderekta natin sa ating dila.  Ngunit ang pagtanggap natin sa kamay ng Banal na Sakramento ay maraming malalim na pakahulugan.  Ang kamay ang siyang pinang kokonsagrado ng pari upang ang tinapay at alak ay maging tunay katawan at dugo ni Kristo.  Ang kamay ang ginagamit sa paghahati hati ng tinapay at kalaunan ito’y ginagamit na pambahagi.  Ang kamay ang ginagamit nating pangkamay sa ating pag welcome, sa ating bagong kakilala, bilang pasasalamat, bilang pang congratulate. 

Image

Ang kamay ang siya rin nating pinangkakaway tanda ng ating pagbati o pagtawag sa taong kakilala.  Ang kamay din ang ating pinanghahaplos sa mga taong nawawalan ng pag asa.  Ang kamay ang siyang nagiging simbolo ng pagmamahalan ng magkasintahan, upang sila ay maging isa, HHWW (holding hands while walking, pa sway sway pa).  Ang kamay ang siyang pinakagamit natin upang tayo ay tumanggap at magbahagi.  Makipag kaisa. Makipag komunyon sa kay Hesus at sa ating kapwa. Ngunit lagi nawa natin makita ang pinakamalalim na kahulugan ng paglahad ng ating mga palad sa komunyon, ito ay nangangahulugang hindi lamang tayo tatanggap kundi, buong palad din tayong magbabahagi. Iyan ang hamon ng bahagi ng komunyon ng misa.