LANGIT…

Biglang bumalik sa ala-ala ko ang nangyari sa akin nuong nakaraang taon, sa huling klase namin sa Eschatology, (ito na rin ang huling pagklaklase ko sa San Carlos Seminary bilang estudyante), nag report kaming dalawa ng kaklase ko tungkol sa topic na HEAVEN (langit), ang type ng reporting naming ay documentary. Sinimulan naming ito sa pamamagitan ng pagngangalap ng kasagutan kung ano nga ba ang langit? Makikita at maririnig mo sa video interview naming ito na talagang kahit ordinaryong tao ay may idea kung ano ang langit.

Pagkatapos ng aming reporting, dumako kami sa question and answer, kung saan magtatanong ang mga kaklase namin, natanong ako ng kapartner kong reporter, na paano nga kaya kung wala naman palang langit?

Ang dahilan kaya tayo umiiral dito sa lupa at nagpapakabuti ay dahil gusto talaga nating mapuntahan ang langit sa katapusan ng ating buhay. Ito ang pinangako sa atin ng Diyos, paulit ulit itong binabanggit ni Jesus sa kanyang pangangaral nuon. Ako man ay nagpapakabuti dahil nais kong mapuntahan ang lugar na ito, makaharap ang Diyos at magkaruon ng buhay na perpekto at buo.

Embraced-in-the-Hug-of-Jesus-Christ-e1409950520664-1024x703.png

Ngunit paano kung wala naman palang langit, e di wala, pero patuloy pa rin akong tutugon sa Banal na Tawag ng Diyos, patuloy pa rin ang aking pag OO sa Kanya. Natapos na rin ang aking seminary formation, isang buwan na akong pari, sa paglingon ko sa nakalipas na mga taon kong pag aaral ng Teolohiya, masasabi kong, hindi nga pala langit lahat, nakaranas din ako mala impyernong pangyayari, ngunit hindi ako nanatili rito, pinilit kong marating ang langit ng tagumpay. Wala mang langit, patuloy pa rin ako magmamahal kahit na masakit na masakit na. Patuloy pa ring magbibigay kahit walang wala na.

Sabi nga ng panalangin ni San Fracisco Javier (Pagkabighani): Hindi sa langit Mong pangako sa akin. Ako naaakit na Kita’y mahalin, At hindi sa apoy – kahit anong lagim . Ako mapipilit nginig Kang sambahin. Naaakit ako na Ika’y mamalas. Nakapako sa krus, hinahamak-hamak. Naaakit ng ‘Yong katawang may sugat. At ng tinanggap Mong kamataya’t libak.

Naaakit ako sa ‘Yong pag-ibig. Kaya’t mahal Kita kahit walang langit, Kahit walang apoy, sa ‘Yo’y manginginig. Huwag nang mag-abala upang ibigin Ka. Pagkat kung pag-asa’y bula lamang pala, Walang mababago, mahal pa rin Kita! Amen.

Advertisements

ANG PAGMAMAHAL NI TATAY

Ang Diyos ay maihahalintulad sa isang ama. Siya ang manlilikha tanging tagapagpagalaw ng lahat ng bagay. Nuong nilikha niya ang tao, hindi siya naging makasarili, bagkus ibinahagi niya ang kanyang pagiging Diyos sa tao, katulad niyang marunong, magmahal, mag-isip, may pakiramdam, at malaya. Hangang nilikha niya ang isang tatay na katulad niya.

Haligi ng tahanan, iyan ang palasak na tawag sa ama ng tahanan. Siya ang pundasyon ng matatag na pamilya. Siya ang pinagmumulan ng lakas at inspirasyon ng pamilya. Bakit nga ba nilikha ng Diyos Ama ang ama ng tahanan? Marahil upang maging kongkreto ang pagmamahal ng Diyos sa tao. Dahil sa tatay naging kongkreto ang pagmamahal ng Diyos. Sabi nga eh, kung ano ang pagkakakilala mo sa iyong ama, tiyak iyon din ang pagkakakilala mo sa Diyos.

images (9)

Kaya isang malaking hamon sa mga haligi ng tahanan na maitabas nila ang kanilang buhay na katulad ng sa Diyos Ama. Hindi nagtuturo lamang ng mga aral sa buhay, kundi ang makita sa kanila mismong buhay ang mga aral na kanilang itinuturo.

“Ganun na lamang ang pagmamahal ng Diyos Ama, at kanyang ibinigay ang kanyang bugtong na Anak.” Ito ang pinaka huwarang halimbawa ng pagmamahal ng Ama sa sankalupaan. Naalala ko bigla, nuong ako ay nagpaalam sa aking ama para pumasok ng seminaryo, siya ang una kong pinagpaalaman. Alam kong may lungkot man, ako ay kanyang pinayagan. Ganyan ang ama, handang magsakripisyo para sa iba, mahal niya ang anak, ngunit handa niya itong ilaan sa iba. Marahil kaya hindi naging mahirap sa akin ang magbahagi dahil talagang naranasan ko sa aking ama ang pagtulong sa kapwa. Maraming mga batang palaboy sa aming lugar sa Tundo, ngunit binuksan niya ang aming tahanan para ang mga batang ito na kanyang pinatuloy at kinalinga.

Ama, tatay, tatang, daddy, papa, kahit ano pa mang katawagan sa kanila, nawa’y maging mabuti silang ehemplo ng pagbabahagi ng kanilang sarili para sa kanilang pamilya.

Salamat Sa Pagtugon Mo (Israel C. Cruz, SSS)

Matagal na kitang nililigawan,
Maraming taon na Ako sa iyo’y naghintay,
Nang tumugon ka sa ‘king pananambitan,
Kaligayahang tunay Aking naramdaman.

Nagkaruon tayo ng kasunduan,
Ikaw at Ako ang siyang nagkakaintindihan,
Hindi kita iiwan kahit saan,
Kahit kailan, pangako Ko sa iyo iyan.

Hirap ka man sa buhay na dinanas,
Nais mo lamang ay makita ang iyong landas,
Pursigido ka pa ring maging pantas,
Upang maibahagi ang nakamtan mong lakas.

IMG_4516

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Luho at gusto ay iyong tinalikdan,
Upang tunay na kayamanan ay iyong makamtan,
Wala sa pera o sa kalayawan,
Pagtugon sa Akin ang tunay na kaligayahan.

‘Kala mo ang pagsunod ay ganun na lang,
Maraming paghihirap ang iyong mararanasan,
Kaya mo pa kaya pati kamatayan?
Upang maghandog buhay sa nangangailangan.

Maging malinis, isa mo pang sumpa,
Sa pagsisislbi sa ‘kin ay maging laging handa,
Sa Aking kaharian ay nandyan ka,
Magpakailanman, ikaw ay Akin talaga.

Salamat sa ‘yong matamis na oo,
Sa pagtugon mo sa ‘king maging relihiyoso
Paghahandog buhay ay tutoo,
Salamat sa iyo, salamat sa pagtugon mo.