MALING-MALI LAGI SI FATHER

Kapag sinimulan nya ng maaga ang misa, advanced ang relo nya,
Kapag na late na simulan ang misa, pinaghihintay nya ang mga tao.
Kapag may mga construction project sya, magastos si Father.
Kapag walang project, walang pakialam si Father.

Kapag kasama nya ang mga babae, playboy
Kapag mga lalake, pinagdududahan.
Kapag mga youth, kahina hinala
Kapag matandang babae, mama’s boy
Kapag nakadistansya sa mga tao, anti social at isnabero.

praying_priest_440.jpg

Kapag kabarkada ay mga matatanda, old fashioned.
Kapag kasama ay mga bata, out of place

Kapag matagal ang oras nya sa pagpapakumpisal, mabagal
Kapag mabilis magpakumpisal, wala syang panahong making sa nangungumpisal
Kapag nagsermon sya ng more than ten minutes, boring at homily abuse na
Kapag maikli naman ang sermon nya, hindi sya prepared.

Kapag ang boses nya ay malakas, sinisigawan ang mga tao
Kapag mahinahon magsalita, hindi maintindihan ang kanyang sinsabi.
Kapag may kotse si Father, napaka materialistic nya
Kapag wala naman kotse, napaka impraktikal nya at madalas nag tricycle lang.

Kapag laging bumibisita sa mga pamilya, lakwatsero
Kapag lagi lang na nasa loob ng kanyang kwarto, walang pakialam sa kanyang mga parishioners
Kapag humihingi sya nga mga contributions at donations, napakagastos nya
Kapag hindi naman humihingi ng pera sa mga tao, napaka yabang nya

prayer.jpg

Kapag sya ay bata pa, walang karanasan,
Kapag matanda na, dapat ng maretire

Kapag nagsorry sya sa mga mali nagawa, plastic at hindi totoo
Kapag hindi naman nag sorry, wala syang puso
Lagi na lang mali si Father sa paningin ng iba…

Habang sya ay nabubuhay, laging may mga taong mas magagaling sa kanya…
Pero kapag sya ay namatay…walang gustong sumunod na mga anak at batang lalake na maging paring papalit sa kanya.

 

Advertisements

Shortcut…

Mainit, masikip, nakakauhaw, nakakagutom, nakakainis, nakaka-ubos ng pasensya ito ang ilan lamang sa mga nararamdaman natin kapag tayo ay naipit sa teribleng dulot ng trapik sa kalsada.  Sa kalagitnaan nito, naiisip nating maghanap ng alternatibong daanan.  Iyon bang maari natin gawing shortcut.  Shotcut na daan na siyang magpapabilis sa patutunguhan natin, iyon bang koportable tayo, walang init, walang inis, at walang hassle.

            Ang Krus, ang kahoy na siyang kinatatakutan natin, sumisimbulo ng ating paghihirap at  kamatayan.  Kung puede nga lang na wala ng krus.  Si Hesus man ay hindi nakaligtas dito.  Atin Siya ngayong tinitignan sa kanyang pagkabayubay sa krus.  Ang mga kamay niyang dating humaplos sa mga binabalewala sa lipunan, ang mga may sakit.  Ang kamay na nagbibigay init sa mga taong nawawalan ng pag asa.  Ang kamay na tumatangan sa mga inosenteng batang hindi alam ang kanilang patutunguhan.  Ang mga kamay na pinang kaway sa pagtawag sa kanyang alagad.  Ngayon ang mga kamay na ito ay nakapako at hindi man lang maigalaw.  Ang mga paa ni Hesus na ginagamit niya sa paglalakbay patungo sa iba’t ibang lugar upang maghatid ng Mabuting Balita ng Kaharian ng Diyos, ngayon ay hindi man lang maihakbang.  Ang krus ang siyang nagparalisa kay Hesus.  Si Hesus man ay natrapik. Naiipit sa isang sitwasyong hindi makagalaw.

            Kasabay ng sakit ng pagkabayubay Niya sa Krus, ay ang pagtuya ng marami: “Bumaba ka diyan, kung ikaw ang tunay na Diyos…” Si Hesus ay tinuksong bumaba sa Krus.  Ngunit alam nating hindi Siya nakinig, bagkus ang pagsunod sa kagustuhan ng Ama ang siya niyang ginawa.   Ang panawagan kay Hesus na bumaba sa krus ay panawagan na mag shortcut na rin siya, para makaiwas sa trapik.

            Sa  araw-araw nating pamumuhay, madalas tayong mag shorctcut na nasusubukan ang moral nating pamumuhay.  Ang mag-asawang nahihirapan na sa kanilang pagsasama, nag diborsyo at tuluyang naghiwalay, nag shortcut!  Ang isang ama na nagtratrabaho sa isang opisina, ngunit mababa ang pasahod, nangurakot sa mabilisang pagkita, nag shortcut! Ang isang estudyante, panahon ng pagsusulit, tinamad mag aral, gumawa ng kodiko, nag shortcut! Ang isang anak na nabuntis, inilihim sa mga magulang, nag pa-abort, nag shortcut! Sa mga ginagawa nating mga shortcut sa buhay natin, ito’y pagpapakita lamang na ayaw nating manatili sa krus.

            Ang pananatili sa krus sa unang tingin ay pagpapakita ng kahinaan at pagkatalo, ngunit sa totoo lang ito ay ang pagiging malaya.  Ito ay isang malaking tagumpay, sa pagpiling sumunod sa kagustuhan ng Diyos at hindi kung ano ang madali, masarap, komportable – ang mag shortcut.

            Kung makaranas man tayo ng mga trapik sa ating paglalakbay. Pakiramdam natin ay masyadong nang mainit, masikip, nakakauhaw, nakakagutom, nakakainis, nakaka-ubos ng pasensya, Lagi nating tatandaan na pasasaan ba’t makakarating din tayo sa ating patutunguhan. Huwag nawa nating iwanan ang krus, na siyang nagpapahirap sa atin.  Gawin natin itong tulay sa sa pagtawid sa tagumpay ng ating muling pagkabuhay.  Sa krus ni Hesus bawal ang mag shortcut. Amen.