PILA PARA KAY KRISTO

Nakakainis o nakakaasar kapag naka pila.  Kahit saang pila nasasagad ang ating pasensya.  Sa umaga pa lang pila na ang bawat myembro ng pamilya sa CR para makaligo para makapasok sa eskuwelahan o sa opisina.  Paglabas ng kalye, pila rin ang napakabigat na trapik ng mga sasakyan.  Ganun din sa pagsakay sa LRT at MRT.  Kapag pupunta tayo sa mga tanggapan ng gobyerno para maka kuha ng kanilang serbisyo, talaga namang napakahabang pila rin ang susuungin.  Kung puwede lang sanang may shortcut, kung puede lang sanang mabilisan lahat.

download (1)

KAPISTAHAN NG PAGBIBIYAG KAY JESUS NI SAN JUAN BAUTISTA SA ILOG JORDAN.

Sa Ebanghelyo ng pagbibinyag kay Jesus, ating mababasa na may panawagan si Juan Bautista na: “magsisi, sapagkat ang kaharian ng Diyos ay nalalapit na.”  Marami ang nakarinig sa paanyaya ni Juan, kaya ura uradang ang mga tao ay pumila para mabinyagan.  Ngunit pina alala ni Juan, na ang pagbibinyag nya ay sa tubig lamang, ngunit ang Siyang darating ay magbibiyag sa kanila sa Banal na Espiritu.

At si Jesus ay nakiisa sa pagpilang ito, at nakiusap kay Juan na Siya man ay binyagan.  Ngunit matatanong natin, bakit kailangan magpabinyag ni Jesus? Bakit kailangang nya ring pumila kasama ng mga makasalanan?  Alam natin na ang binyag ang nagpapawala ng kasalanan.  Ngunit si Jesus ay wala nito.

Pumila at nagpabinyag si Jesus dahil:

  • GUSTO NIYANG IPAHAYAG ANG KANYANG PAKIKISA SA SANGKATAUHAN. Gusto Niyang ipakita na kaisa natin Siya.  Pinagdaanan Niya ang buong proseso ng pagpila at paghihintay, walang shortcut, walang palakasan. Hindi Siya natakot na mahalintulad s amga taong makasalan.
  • GUSTO NIYANG ANG TAO AY MAGING MALINIS SA KASALANAN. Nang Siya ay binyagan, hindi Siya napabanal ng tubig, bagkus Siya ang nagpabanal ng tubig na ginagamit sa atin sa pagbibinyag.  Kaya lahat tayong nabinyagan ay nagiging malinis at banal.

download

  • GUSTO NIYANG ANG TAO AY MAGING PARTE NG PAMILYA NG DIYOS. Nang si Jesus ay biniyagan: may isang tinig na nagwika: “Ito ang aking pinakamamahal na Anak, na lubos kong kinalalaugdan.”  Nuong tayo ay bininyagan, tayo ay naging mga anak ng Diyos, naging kapatid ni Jesus.  At darating baling araw, na pipila tayo sa pintuan ng tahanan n gating Ama kapag tapos na ang ating buhay dito sa lupa.

Ang kapistahan ng pagbibiyag kay Jesus ay hudyat ng pagsisimula ng misyon ni Jesus, misyon na maglingkod at hindi ang paglingkuran.  Ito ay panawagan sa atin, lalo na iyong mga tinatawag na maglingkod: magulang, teachers, government and church leaders, at kahit ano pa mang paglilingkod.  Katulad ni Jesus, ang paglilingkod ay hindi isang posisyon na dapat ipagmayabang, bagkos ito, ay katulad ng pagpila kasama ng mga makasalan.  Kadalasan po kasi, kung sino pa ang mga lider natin, sila ang ayaw pumila, gagamitin ang kanilang impluwensya at koneksyon para hindi maabala. Alam kasi nila na sial ay espesyal.  Kung ganun ang mga lider na ito ay malayong malayo sa ating modelong si Jesus, na marunong makiisa.

images

Ngayong Linggo na ito, lahat tayo ay abala, exited na exited na, ilang tulog na lang, kasi masisilayan natin ang Santo Papa Francisco, ang modelo natin kung paano ba ang maglingkod katulad ni Jesus. Nagliligkod ng may awa at pagmamahal. Mercy and compassion.  Nawa’y mapag alab Niya an gating pananampalataya na tayo ay tinatawagan rin na maglingkod.

Ang kapistahan ng pagbibiyag kay Jesus ay hudyat ng pagsasara ng panahon ng kapaskuhan. Marahil marami na sa atin ang nakapagligpit na ng mga Christmas decorations. Naitabi na natin lahat. Naipila na natinsa ating bodega.  Nawa’y ang liwanag na dala ni Jesus na isinilang sa ating mga puso ay patuloy na mag alab.

Kapag tayo ay dumadalo ng misa, tayo ay pumipila para tanggapin si Jesus sa komunyon.  Kung tayo ay may tapang na pumila upang siya ay tanggapin, nawa’y magkaruon din tayo ng tapang na panindigan ang ating pagiging binyagan.  Na tayo ay Kristiyano.  Na tayo ay para kay Kristo.

Advertisements

Tala ng Pasko

Ngayong araw na ito, ipinagdiriwang natin ang kapistahan ng pagpapakita ng batang Jesus sa tatlong hari na naghandog ng iba’t ibang regalo sa Kanya. Popular ang kapistahang ito sa tawag na Three Kings.

imagesSa kapistahang ito, ang tala(bituin) ang nagsilbing bida:  Una,ito  ang daan upang ang Diyos at ang tao ay magtagpo.  Dahil sa talang kuminang, nagpakita ang Diyos (ang batang Jesus) sa tao (tatlong hari).  At ang tao naman ay tumugon sa pamamagitan ng paghahandog sa Diyos ng kanilang mga handog. Ito ang hiwaga ng Pasko, ang pag abot ng Diyos sa tao at ang pagtugon ng tao sa Diyos.  Ang pagkakatawang tao ng Diyos katulad natin, maliban sa kasalanan.  Sa pang araw araw nating pamumuhay, ang Diyos ay patuloy na nagpapakita at nagpaparamdam ng Kanyang pagmamahal sa mga simple at ordinaryong pamamaraan.  Ngunit maraming pagkakataon na hindi natin ito nakikita at nararamdaman.

starofbethlehem2

Ikalawa, ito ang naging daan upang magpanibago ng daan ang tao.  Matapos makita ang batang Jesus dahil sa tala, ang tatlong hari ay lumihis ng daan.  Tayo man kapag ating namalasan ang Diyos, tiyak na mag iiba tayo ng landas patungo sa kabanalan at hindi na muli pang babalikan ang dating nakagisnang daan at pamumuhay.

Ngayong Linggo na ito, marami na sa atin ang magtatanggal at magtatabi ng mga Christmas decorations (kahit na ang panahon ng kapaskuhan ay magatapos pa sa susunod pang Linggo – Pagbibinyag kay Jesus), nawa’y ang diwa at liwanag ng Pasko ay huwag nating maitabi, maikahon, at malagay lang sa bodega, kundi ang ito ay patuloy natin pagliwanagin, dahil ang liwanag ni Jesus ang siyang magdadala sa atin patungo sa Kanya at magpapanibago ng ating buhay.

“MAKATI ANG DILA”

“Makati ang dila,” ito ang sinasabi nating sa taong tsismosa, iyon bang hindi mapigilan ang sariling hindi isiwalat ang kwento na dapat ay sarilinin nya lang.  Kadalasan pa nga, lalapitan ka niya, at sasabihing: “narinig mo na ba ang latest? Sa ating dalawa lang to ha. Alam mo ba si…” pero ang tutoo pala ay kalat na ang balitang ito sa buong barangay dahil sa taong makati ang dila.  Talaga yatang hindi natin mapigilan ang pagsisiwalat ng mga balitang ito dahil nagdudulot ito ng kasiyahan, ang pag usapan ang kahinaan ng ibang tao.

Maria at Zacarias, dalawang karakter sa kasaysayan ng kapanganakan ng Emanuel.  Dalawang karakter na makati rin ang mga dila.  Makati ang dila sa pagbabahagi ng kagandahang loob ng Diyos na kanilang naranasan mismo. Hindi narinig sa iba, sila mismo ang nakaranas.

Si Maria pinapurihan ang Diyos, (sabi pa nga ay hindi lang sinabi, inawit pa) dahil sa mga kahanga-hangang ginawa ng Diyos sa kanyang buhay.  Pagpupuri at pasasalamat ang namutawi sa kanyang dila at labi, kahit na binago ng Diyos ang plano ng kanyang buhay.  Mayruon mang pangamba, ngunit ang pag ‘OO’ pa rin sa kagustuhan ng Diyos ang binitawan.  Matapos nito, siya pa ay nagpuri at nasumbulat ang kanyang Magnificat.

My soul magnifies the Lord And my spirit rejoices in God my Savior; Because He has regarded the lowliness of His handmaid; For behold, henceforth all generations shall call me blessed; Because He who is mighty has done great things for me, and holy is His name; And His mercy is from generation to generation on those who fear Him. He has shown might with His arm, He has scattered the proud in the conceit of their heart. He has put down the mighty from their thrones, and has exalted the lowly. He has filled the hungry with good things, and the rich He has sent away empty. He has given help to Israel, his servant, mindful of His mercy Even as he spoke to our fathers, to Abraham and to his posterity forever.
My soul magnifies the Lord
And my spirit rejoices in God my Savior;
Because He has regarded the lowliness of His handmaid;
For behold, henceforth all generations shall call me blessed;
Because He who is mighty has done great things for me,
and holy is His name;
And His mercy is from generation to generation
on those who fear Him.
He has shown might with His arm,
He has scattered the proud in the conceit of their heart.
He has put down the mighty from their thrones,
and has exalted the lowly.
He has filled the hungry with good things,
and the rich He has sent away empty.
He has given help to Israel, his servant, mindful of His mercy
Even as he spoke to our fathers, to Abraham and to his posterity forever.

Si Zacarias pinapurihan ang Diyos, dahil sa kabutihan ng Diyos na maaring mangyari sa kanyang buhay.  Mula sa pagiging imposibleng mangyari, ito ay naging posible.  May pag aalinlangan, kaya pansamantalang binawian ng dila ng Diyos, ngunit ng kanyang nakita na posible pala, ang unang sumambulat sa kanyang dila ay pangalan ng kanyang anak na ‘Juan’ na nangangahulugang ang ‘Diyos ay mabuti.’  Ang kanya namang pangalang Zacarias ay nangangahulugang ‘ang Diyos ay laging nakaka-alala.’ At ang kanyang asawa, na Elizabeth ang pangalan ay nangangahulugang ‘Ang Diyos ay punung-puno ng biyaya o pangako sa Diyos.’ Kung titignan ang kanilang pamilya ay tunay na biniyayaan ng Diyos. Kaya ganun na lamang ang pagpupuri ni Zacarias sa mga biyayang ito.

Blessed be the Lord, The God of Israel; He has come to His people and set them free. He has raised up for us a mighty Saviour, Born of the house of His servant David. Through His holy prophets He promised of old That He would save us from our enemies, From the hands of all who hate us. He promised to show mercy to our fathers And to remember His holy Covenant. This was the oath He swore to our father Abraham: To set us free from the hands of our enemies, Free to worship Him without fear, Holy and righteous in His sight All the days of our life. You, My child shall be called The prophet of the Most High, For you will go before the Lord to prepare His way,  To give his people knowledge of salvation By the forgiveness of their sins. In the tender compassion of our Lord The dawn from on high shall break upon us, to shine on those who dwell in darkness And the shadow of death, And to guide our feet into the way of peace. Glory to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning. is now, and will be forever.
Blessed be the Lord,
The God of Israel;
He has come to His people and set them free.
He has raised up for us a mighty Saviour,
Born of the house of His servant David.
Through His holy prophets He promised of old
That He would save us from our enemies,
From the hands of all who hate us.
He promised to show mercy to our fathers
And to remember His holy Covenant.
This was the oath He swore to our father Abraham:
To set us free from the hands of our enemies,
Free to worship Him without fear,
Holy and righteous in His sight
All the days of our life.
You, My child shall be called
The prophet of the Most High,
For you will go before the Lord to prepare His way,
To give his people knowledge of salvation
By the forgiveness of their sins.
In the tender compassion of our Lord
The dawn from on high shall break upon us,
to shine on those who dwell in darkness
And the shadow of death,
And to guide our feet into the way of peace.
Glory to the Father,
and to the Son,
and to the Holy Spirit.
As it was in the beginning.
is now, and will be forever.

Tayo kaya ano ang madalas nating bigkasin? Ano ang madalas lumabas sa ating mga labi na tinutulak ng dila? Tsismis ba ng mga mga kahinaan ng iba? Mga pait at galit sa iba? Bakit hindi natin tularan sina Maria at Zacarias, ginamit ang kakatihan ng dila sa pagpupuri at pasasalamat sa Diyos.  Subukan natin, wala namang mawawala.

Thank you may Pasko

Nasa kalagitnaan na tayo ng ating pagdedebosyon ng Simbang Gabi. Kalakip nito ang pagsasakrispisyo: pag-gising ng napakaaga sa napakalamig na umaga. Sa ginagawa nating pagsisimba, alam nating may kahilingan tayong hinihingi sa Diyos, sabi nga eh, kapag nakumpleto raw ang siyam na araw na simbang gabi, tiyak ang hiling mo ay matutupad. Isang himala ang darating. Ngunit dahil sa okupado ang ating mga isipan at puso ng mga kahilingang ito, nakakaligtaan natin ang regalong nasasa atin na.

Ito ang Eukaristiya, ito ang patuloy na pagbibigay ni Hesus ng Kanyang sarili sa ating lahat. Sa anyong tinapay at alak, pinapawi nito ang lahat ng ating espiritwal na kagutuman at pangangailangan. Nasa atin na ang ating mga sinasamo, kailangan lamang maging mulat sa mga biyayang dala ng Emanuel na nasa Eukaristiya.

1458687_406500849452821_633349003_nSa simbang gabing ating dinadaluhan, sinasamahan natin si Maria sa siyam na buwang paghihintay na mailuwal ang Emanuel, (siyam na araw na nobena). Ang Kanyang pag “OO” ang siyang nagpabago sa lahat. Ang Diyos ay naging sobrang lapit sa tao. Ang Diyos ay nakipamuhay sa Diyos. Ang Diyos ay naging taung-tao na katulad natin, maliban sa kasalanan. Bagamat ang kapaligiran ay nababalutan na ng saya, dala ng iba’t ibang makukulay na palamuti, Christmas party kahit saang dako, maririnig ang masasayang awiting pamasko, sinabayan pa ng napakalamig na panahon, tayo pa rin ay nasa panahon pa rin ng paghihintay (Advent season) sa kaarawan ng Emanuel.

Sabi nga sa kanta: “Ang pasko’y paalala. Na bawa’t isa’y pagpapala. Mula sa Kanya, na unang biyaya.” Tunay nga ang paalala na ito na si Hesus ang Emanuel ang pinagmumulan ng lahat ng pagpapala, at makita natin sa ating sarili, sa kapwa, at sa mga bagay na pinagkakaloob Niya ay mga biyaya pa rin. Ang Diyos ang unang nagmahal sa atin, biglang tugon tayo man ay nagmamahal din. Iyan ang hiwaga ng Eukaristiya. Ang pagkakaloob ng Diyos ng biyaya.

Kaya ngayong pasko. Ang blessings ko’y Ikaw Hesus
Thank you, thank you Hesus, ang bait-bait Mo.

REGALO

Ngayong araw na ito, Kapistahan ng Pagbibinyag kay Jesus ni Juan Bautista, ang siyang hudyat para pormal ng isara ang panahon ng kapaskuhan…

Lumipas na ang Pasko 2012, ang bagong taon. Marami sa atin ang naging abala sa kaliwa’t kanang mga Christmas party, daming kainan.  Marami ring tayong natanggap na mga regalo, ang iba ay ni recycle pa nga natin, regalong iniregalo natin sa iba dahil alam nating hindi natin ito magagamit, at may mga regalo tayong itinabi dahil alam nating mahalaga ito. Sa pagbukas natin ng mga regalo, at nakita kung ano ang laman nito, naisip kaya natin kung bakit ito ang ibinigay sa iyo? Ang taong nagbibigay ay may ibig ipakahulugan ito sa atin.

lady-opening-christmas-gift-parcel

Nuong Pasko, nagdiwang muli ng kaarawan ang ating Panginoong Hesus, Siyang may kaarawan ang tila baga nakalimutan at hindi man lang nahandugan. Ngunit Siyang may kaarawan ang siya pang nag alay sa atin ng isang mahalagang regalo, ang Kanyang sarili sa Banal na Eukaristiya.  Alam kaya natin ang kahulugan ng regalong ito na Kanyang ibinigay sa atin?

eucharist-2008-quebec

Marahil naligpit na natin ang ating mga Christmas decors, hudyat na tapos na talaga ang panahon ng kapaskuhan, ngayong araw na ito, ginugunita natin ang pagbibinyag kay Jesus, tanda lamang na ang batang Jesus ay hindi nanatili sa sabsaban, siya ay lumago, at nagmisyon.

Nawa ang tuon natin kay Jesus ay hindi maiwan sa batang Jesus na nasa sabsaban, Siya ay nananahan sa atin ang ating Emmanuel na nasa Eukaristiya at lagi nating kapi-kapiling.  At nawa’y ang regalo Niyang pag-big, pag-asa at liwanag ay huwag nating sarilin, I recycle din natin ito sa iba.

Si Kristo ang Pasko

“Happy Holidays, sir!” ito ang bungad na bati sa akin ng guard, ganuon din ng mga sales ladies at sales men ng pumasok ako sa pinakasikat na department store sa bansa.  Kahit saan ako magpunta, ay sinusundan ako ng ganitong pagbati, hanggang sa counter ganuon din.  Alam kong may mali eh, alam kong may mali sa ginagawa nilang pagbati.  Hindi na ko nakatiis, tinananong ko ang kahera, “Ms, bakit happy holidays ang greetings ninyo sa mga customers? Hindi ba dapat ay Merry CHRISTmas?” “Sir, ‘yan po kasi ang bilin sa amin ng management eh, para isahan na lang daw po ang bati hanggang sa new year…”

 Kung titignan nga naman sa isang banda tama at praktikal nga naman ang ganitong uri ng pagbati.  Pero ang nakakaligtaan ng mga taong ito na kaya ang mga customers nila ay nagkukumahog at natataranta sa pamimili sa kanilang department store ay dahil sa pagdiriwang ng Pasko. Masyado nang commercialize ang nangyayari sa pagdiriwang ng Pasko.  Kapag nasa loob ka ng mall ay maririnig mo ang mga Christmas carols, na talagang mag papain-ganyo sa inyong mamimili ng mamili.  Idinidikta ng mundo, na mahalaga ang mga materyal na bagay, kailangang may bagong damit na isusuot, masasarap na pagkaing pagsasaluhan sa hapag kainan sa noche buena para maramdaman ang saya ng Pasko. 

 

Nakakalungkot mang isipin, marahil ito nga ang takbo ng materyal na mundong ating ginagalawan.  Nakakalimutan natin na kaya tayo naghahanda at nagdiriwang ay dahil kay Kristo, ang pag gunita sa kanyang kaarawan.  Pati pa ba naman sa simpleng pagbati ng Merry CHRISTmas ay pilit natin siyang tinatanggal at kinakalimutan. At sa bandang huli, ano nga kaya ang rason natin kaya tayo masaya sa panahong ito ? Dahil ba sa long holidays o dahil alam natin si Kristo ang nagpapa merry ng buhay natin.

 Bago ako tumalikod ay tuluyang iwanan ang kahera na aking nakausap, ay akin siyang iniwanan ng ngiti sabay ang pagbating: Ms., Merry CHRISTmas.”

MAGANDANG PASKO

Ngayong araw na ito ay ginugol naming mga seminarista ang paghahandog ng mga pamaskong awitin sa Bangko Sentral ng Pilipinas. Aming sinuyod ang bawat departamento ng aming pangangaroling, kasabay ng pag bibigay nila ng kahit magkanong halaga. Tatlong kanta ang lutang na lutang na gusto ng mga nag tratrabaho dito, masasabing most requested songs ika nga: To See the Face of God, Emmanuel at Pasko na Sinta Ko.
Habang kumakanta kami ay sumagi sa aking isipan ang katangungan na kung bakit gusto nila ang mga kanta na ito. Hindi ko namamalayan na habang kinakanta namin ang mga ito ay tila nadadala ang aking damdamin sa aming kinakanta. Hati ang aking isipan, una naiisip ko na kailangang makalikom kami ng malaking halaga para sa gatusin namin sa seminaryo, kalaingang kumanta ng maayos para lakihan ang hulog sa lumalakad na envelope, at ang ikalawa ay ang mga namatayan at naging biktima ng bagyong Sendong sa Cagayan de Oro City at Iligan City (pareho ko nang napuntahan ang dalawang lugar na ito nung nasa Davao City pa ako).

Tunay na ngayong Paskong darating ay nangungulila ang mga biktimang namatayan ng kanilang mga kapamilya. Masakit, mahirap at malungkot ang unang Paskong hindi na kumpleto ang mahal mo sa buhay na pinaghuhugutan mo ng lakas para ikaw ay patuloy na mabuhay. Marahil natatanong ng mga ng mga taong ito kung bakit nangyari ito sa kanila? O dili kaya bakit pinayagan ng Diyos na mangyari ito? Marami na ring pagkakataon na natanong ako ng maraming tao ng mga katanungang ito kapag may hindi magagandang nagyari sa kanila. Ngunit ako man ay hindi ko alam kung paano ito sasagutin.

Ngayong paskong darating, lagi nating naririnig na ang Diyos ay ang Emmanuel, nangangahulugang nasa atin ang Diyos. Ngunit sa trahedyang ito ay tunay na napakahirap itong maunawaan ng mga naging biktima. Ilang tulog na lang mula ngayon, Pasko na naman. Ito ang araw ng paggunita sa kapanganakan ni Hesus, ang Emmanuel. Ito rin ang araw kung saan ang lahat ng tao ay puspos ng saya, pag asa, at pagmamahal. Noche Buena na naman sa darating na Sabado, ang inaasahan ng mga taong ito na maraming pagkain sa mesang pagsasaluhan ng buong pamilya ay tila malabong mangyayari. Wala na ang bahay na dati’y punung puno ng halakhakan, ang mesang bumubusog sa kanilang nangangalam na tiyan at ang buong pamilya na hatid ay saya ay pagmamahalan.


Marahil ito ay isang panawagan sa akin at sa ating lahat na sa darating na kapaskuhan, na magpasalamat sa mga maraming biyayang kaloob niya sa atin. Ang regalong buhay at presensya ng mga taong patuloy na sa atin ay nagmamahal. Ang aking panalangin ngayong Pasko ay huwag nawang mawalan ng pag asa ang mga taong ito. Nawa’y masumpungan nila ang natatanging pag asa kay Hesus na isinilang para sa kanila, na hatid ay pag asa at kagalakan. Mahirap maunawaan at tanggapin, ngunit ito ang kaloob ng Diyos. Maganda ang Pasko, dahil magandang biyayang bigay ng Diyos sa tao, ang maging tao ang Diyos para sa ating lahat. Ang pag abot ng Diyos sa tao. Tunay na walang dapat mangulila sa magandang araw na ito, dahil Siya ay laging sumasa atin. Magandang Pasko sa ating lahat.

ANG PASKO AT ANG EUKARISTIYA DULOT SA ATIN AY PAG ASA AT LIGAYA.

Maligayang Pasko, ito na naman ang naririnig nating mga pag bating namumutawi sa mga labi ng bawat isa. Sa pagbating ito, tunay na nababakas sa mukha ng bawat isa ang kaligayahan. Maligaya tayo dahil naging tao ang Diyos. Maligaya tayo dahil ang Diyos na ito ay hindi nanatili sa langit, siya ay naging ‘Emmanuel,’ ang Diyos ay sumasa atin, nasa ating piling. Tunay na ito ang pinakadahilan kung bakit tayo patuloy na nagiging maligaya. Makalipas ang mahigit dalawang libong taon, ang Diyos ay hindi nagtatapos sa Kanyang pagsilang, pakikisalamuha sa mga tao, pagkamatay, at muling pagkabuhay.

Si Hesus ay patuloy ang pag iral sa Kanyang Banal na Eukaristiya. Ang Pasko at Eukaristiya, parehong kahulugan, parehong ating ipinagdiriwang. Nuong unang Pasko, si Hesus ay isinilang sa isang abang sabsaban (kainan ng mga hayop) sa lugar ng Betlehem (galing sa salitang Hebreo na nangangahulugang ‘bahay ng tinapay’). Nagpakita Siya sa mga tao, sa mga pastol, sa mga paham o hari. (mahihirap man o mayayaman). Sa Eukaristiya, si Hesus ay patuloy na nagpapakita sa atin sa anyong tinapay, ang pagkaing nagbibigay buhay. Sa Eukaristiya Si Kristo ay nag aanyaya, nagpapakita at walang itinatangi sa lahat.


Marami ang patuloy na naghahanap sa Kanya, ngunit marami rin ang nabibigo. Napakahirap nga namang makita si Hesus sa gitna ng kadiliman dulot ng hidwaan, kaguluhan at paghihirap. Napakahirap Siyang makita sa lipunang puno ng pang-aabuso, pandaraya, kasinungalingan, pagkagahaman at kawalang hustisya. Napakahirap hanapin si Hesus sa watak-watak na pamilya. Ngunit kapag sumasapit ang ganitong panahon ng kapaskuhan, tayo ay patuloy na umaasa at nangangarap.

Alam nating sa gitna ng mga kadilimang ating nararanasan, naruruon ang Diyos, ang bituing kumikinang na gagabay sa atin papunta sa Kanya. Sa gitna man ng kahirapan at kagutuman, ang Eukaristiya ang siyang papawi ng lahat ng ito. Kung nasaan ang pag – asa, naruon ang ligaya, naruon ang Pasko, naruon ang Emmanuel sa Eukaristiya. Pasko at Eukaristiya dulot sa atin ay pag asa at ligaya.
Isang maligaya at punong-puno ng pag asang Pasko po sa ating lahat.