Thank you may Pasko

Nasa kalagitnaan na tayo ng ating pagdedebosyon ng Simbang Gabi. Kalakip nito ang pagsasakrispisyo: pag-gising ng napakaaga sa napakalamig na umaga. Sa ginagawa nating pagsisimba, alam nating may kahilingan tayong hinihingi sa Diyos, sabi nga eh, kapag nakumpleto raw ang siyam na araw na simbang gabi, tiyak ang hiling mo ay matutupad. Isang himala ang darating. Ngunit dahil sa okupado ang ating mga isipan at puso ng mga kahilingang ito, nakakaligtaan natin ang regalong nasasa atin na.

Ito ang Eukaristiya, ito ang patuloy na pagbibigay ni Hesus ng Kanyang sarili sa ating lahat. Sa anyong tinapay at alak, pinapawi nito ang lahat ng ating espiritwal na kagutuman at pangangailangan. Nasa atin na ang ating mga sinasamo, kailangan lamang maging mulat sa mga biyayang dala ng Emanuel na nasa Eukaristiya.

1458687_406500849452821_633349003_nSa simbang gabing ating dinadaluhan, sinasamahan natin si Maria sa siyam na buwang paghihintay na mailuwal ang Emanuel, (siyam na araw na nobena). Ang Kanyang pag “OO” ang siyang nagpabago sa lahat. Ang Diyos ay naging sobrang lapit sa tao. Ang Diyos ay nakipamuhay sa Diyos. Ang Diyos ay naging taung-tao na katulad natin, maliban sa kasalanan. Bagamat ang kapaligiran ay nababalutan na ng saya, dala ng iba’t ibang makukulay na palamuti, Christmas party kahit saang dako, maririnig ang masasayang awiting pamasko, sinabayan pa ng napakalamig na panahon, tayo pa rin ay nasa panahon pa rin ng paghihintay (Advent season) sa kaarawan ng Emanuel.

Sabi nga sa kanta: “Ang pasko’y paalala. Na bawa’t isa’y pagpapala. Mula sa Kanya, na unang biyaya.” Tunay nga ang paalala na ito na si Hesus ang Emanuel ang pinagmumulan ng lahat ng pagpapala, at makita natin sa ating sarili, sa kapwa, at sa mga bagay na pinagkakaloob Niya ay mga biyaya pa rin. Ang Diyos ang unang nagmahal sa atin, biglang tugon tayo man ay nagmamahal din. Iyan ang hiwaga ng Eukaristiya. Ang pagkakaloob ng Diyos ng biyaya.

Kaya ngayong pasko. Ang blessings ko’y Ikaw Hesus
Thank you, thank you Hesus, ang bait-bait Mo.

Pananagutan

“Walang sinuman ang nabubuhay para sa sarili lamang
Walang sinuman ang namamatay para sa sarili lamang
Tayong lahat ay may pananagutan sa isa’t-isa.”

Ito ang ilan sa mga linya ng kantang pananagutan.  Lahat tayo ay tinatawagan na magkaruon ng pakialam sa ating kapwa.

Sa Ebanghelyo ni San Mateo (18:15:20) ito ay hindi usapin patungkol sa pagpapatawad, kundi kung ano ang nararapat gawin upang itama ang pagkakamali ng isang kapatid sa pananampalataya. Ang pagwawasto sa pagkakamaling ito ay tungkulin at pananagutan ng bawat isang Kristiyano sa isa’t isa.

“Wag mo akong pakialaman, buhay ko ito.” “Buhay n’ya yan, ‘wag tayong makialam.” “Ma at Pa! Malay ko at pakialam ko sa kanya!” Ito ang karaniwang namumutawi sa ating bibig lalo na’t ayaw nating masali sa usaping moral na nagawa ng ating kapwa. Ngunit tayo ay may pananagutan sa pagwasto ng nagkamaling kapatid.

images (1)

Ang ikabanata labing walo ay tinatawag na diskursong pampamayanan (community discourse), Sa buong kabanatang ito, itinuturo ni Jesus kung paano dapat tayo makitungo sa ating kapwa, bilang Kanyang mga alagad.

Sinasabi sa Ebanghelyo ngayon, ang tatlong hakbang para magkasundo ang lahat at maiwasan ang paglala ng sitwasyon kapag may kapwang nagkasala. Narito ang tatlong hakbang

Una, hinihikayat tayo na puntahan ang taong naka alitan, o taong nagkamali, upang siya ay kausapin ng personal at sarilinan lamang. Upang maiwasan ang pagkukuwento sa ibang tao. May karapatan ang taong nagkamali na malaman ang mga bagay na nagdudulot ng problema. At mapanatiling lihim ang pinag usapan sa pagitan ng dalawang nag usap.

Ikalawa, kung ayaw niyang makinig sa iyo, magsama ka pa ng isa o dalawang tao upang ang lahat ng pinag-usapan ninyo ay mapatunayan ng dalawa o tatlong saksi. Ang tungkulin ng ikatlo (third person) ay ang pumagitna at hindi upang kumampi sa kahit anong panig. Malaki ang posibilidad na may makitang ibang anggulo sa pagkakamali kung tatlong tao ang mag-uusap.

images

Pangatlo, kung ayaw niyang makinig sa kanila, idulog mo sa simbahan ang nangyari. Kahit tago man o hindi ang kasalanan, may epekto pa rin ito sa buong sambayanan. Hindi ba’t kung mayroong hindi pagkakasundo o pagkakaunawaan ang mga kasapi nito, tiyak apektado ang buong grupo. Kapag nakagawa ng kasalanan – tatlong tao ang apektado – sarili, Diyos, at ang komunidad. At kapag nagtagumpay ang pag-uusap sa tatlong hakbang na nabanggit, dito na papasok ang usapin ng pagpapatawad.

Lagi sana nating tandaan, na walang perpektong tao, walang perpektong pamilya, walang perpektong pamayanan. Talagang dumarating na nagkakasala, nadarapa, nagkakamali tayo. Ito ang katotohananan ng pamumuhay ng magkakasama.  At tayong lahat ay may pananagutan sa isa’t isa. At higit sa lahat, napakahalagang manalangin bago isagawa ang pag-uusap, nang gabayan tayo ng Espiritu Santo ng grasya sa wastong pakikipagkasundo. Amen.

DASAL-AWIT

MAINGAY NA MUNDO

Masyado ng maingay ang mundong ating ginagalawan, na tunay namang nakakaapekto sa ating buhay.  Sa paggising pa lang sa umaga, marami sa atin ang hindi na kailangan ang alarm clock dahil kusa ng nagigising sa pagbubunganga ng kanilang asawa.  Nakakagising na ingay. Maraming tao ngayon ang hindi na sanay mag trabaho ng walang earphone na nakapasak sa kanilang mga tenga. Sinasabayan ng pakikinig ng musika ang kanilang pagtratrabaho.  Nakakaenganyong ingay.

http://senorenrique.blogspot.com/2006/10/general-carriedo-and-fr-huerta.html

Kapag lumabas ka ng bahay, maingay din, ang busina ng mga nag uunahang sasakyan na naiipit sa traffic, ang mga tsisimisan ng ating mga kapitbahay.  Pagsumakay ka ng jeep ay hindi ka rin ligtas, dahil pag natapat ka sa jeep na may malakas na nagpapatugtog ng stereo ay talagang laglag pati ang tutuli mo.  Nakakairitang ingay. Pag makikinig ka ng radio maraming mga musika ang hindi mo na maintidihan dahil sa kakaibang mga ritmo nito at liriko, pag nakinig ka naman ng balita, panay pagbabangayan ang ating maririnig.  Nakakainis na ingay.

KAKAIBANG INGAY NG SIMBAHAN NG STA. CRUZ

Marahil, hindi ako nag iisa sa aking karanasan ito, marahil marami tayo.  Ito man ay narinig ko na sa ibang mga tao, na kapag pumasok sa simbahan ng Sta. Cruz ay kakaibang ingay ang ating naririnig. Kahit nasa gitna ang ating simbahan ng kalyeng maraming sasakyan, kakaiba pa rin kapag nandito ka na sa loob.  Ibang ingay ang ating naririnig. Hindi kaya dahil ang sasalubong sa iyo ay ang Kristong nasa anyong Tinapay, na inaanyayahan ka na manahimik at magdasal?

Ang simbahan ng Sta. Cruz ay kilalang Eukaristikong komunidad, kung saan ang mga Blessed Sacrament Fathers at Brothers ay nagbabahagi ng kanilang misyon na tumugon sa kagutumang ispiritwal ng lahat ng mga tao sa pamamagitan ng kayamanan ng Diyos na dumadaloy sa Eukaristiya.  Kapag walang misang nagaganap, ang Banal na Sakramento ang Siyang itinatanghal sa altar.  Upang mas lalong pang maparangalan  ang Eukaristikong Kristo na ating tinanggap sa ginanap na misa.

PANALANGIN AT MUSIKA

Bilang isang Sacramentino, ako ay tinatawagan na maging tapat sa pang araw-araw na pagluhod, pagpuri at pagdalangin kay Hesus ang Banal na Sakrameto.  Nasusulat sa aming Rule of Life # 29 “…faithful to the tradition received from our Founder (St. Peter Julian Eymard) we spend at least one hour each day in prayer before the Eucharist.  This prayer forms part of the mission of the Congregation and has priority in the life of each founder.”

Ang pagluhod sa harapan Niya ay hindi rin madali, dahil may mga pagkakataong ang aking isipan at puso ay may mga ibang pinag-iisipan, may ibang alalahanin at may ibang pinagtutuunan ng pansin.  Maligalig sa loob.  Maingay sa loob.

Music is the universal language. Ito ang pinaka pamilyar na kasabihan tungkol sa musika.  Ang musika ay nakakapag-usap sa lahat ng tao sa wikang nauunawaan ng lahat. Kahit na ang bingi at sintunado ay naririnig ito, kung sila ay nakikinig lamang sa boses ng kanilang kaluluwa. Ang musika ang siyang pinakamakapangyarihan at emosyonal sa lahat ng uri ng sining. Binibigyang halaga nito ang masinsinang paghubog sa moralidad ng tao.

Mahigit dalawang buwan na rin ang nakakalipas mula ng simulan ang pagpapatugtog ng instrumental music habang nakatanghal ang Banal na Sakramento.  Ang pakikiniig ko kay Kristo sa panalangin ay mas napapalalim dahil sa musikang naririnig.  Ang instrumental music ay sinasabing panalangin na walang kasamang mga salita.  Iyong tipong ang dalawang nagmamahalan, ay hindi na kailangang ibuka ang kanilang mga bibig upang masabi kung gaano nila kamahal ang bawat isa.    Sa tinginan lamang, sabayan pa ng magandang musikang background ay sapat at tamang tama na.

Dahil sa instrumental music habang ako’y nanalangin, ito’y nakakatulong upang muli kong mapagtagni-tagni ang mga nakaraang kong karanasan at makaharap ng may pananampalataya sa hinaharap na panahon.  Ganun naman talaga ang nangyayari sa ating panalangin, kinakausap natin ang Diyos sa mga pangyayaring nangyari na, at humihingi ng grasya na maharap ang bukas. Tunay na ang musika ay nakakapasok sa ating mga karanasan at nararamdaman.

Ngunit kadalasan din naman, nahuhuli ko ang aking sarili, pakiramdam ko ay hindi na nagdarasal, dahil hindi ko na kinakausap ang Diyos na nasa aking harapan.  Dahil sa mga pamilyar na musikang aking naririnig kahit instrumental music lamang ito. Ito ay nagkakaruon ng mga liriko sa pag awit ko nito sa aking isipan.  Ngunit akin ding napagtanto na ang paglalagay liriko at pag awit nito ay isang ekpresyon ng pananalangin at pagpupuri sa Kanya. Sinasabi rin na ang musika ay dalawang beses na higit kaysa sa panalangin, isang patunay na ito ay mabisang paraan upang magpuri sa Maykapal.

Masyado mang maingay ang mundong ating ginagalawan. Mula pag mulat ng ating mata hanggang sa pag pikit nito ay maraming ingay tayong naririnig.  Tahimik man tayong nakaharap sa Kanya bilang ating pagdalangin, ang puso at isipan natin ay maingay pa rin.  Ngunit dahil sa musikang ating naririnig habang tayo nananalangin, tayo ay dinadala sa mas malalim na pakikipag ugnayan sa Kanya.

Ang musika at pananalangin ang nagbigay inspirasyon at pag-asa sa tao, pinag-aalab ang kanyang pagmamahal, nagiging tinig ng kanyang kasiyahan, nagbibigay parangal sa kanyang katapangan at nagiging muog sa oras ng kawalan ng pag-asa at pinanghihinaan. Ito ang nagbibigay kagalakan sa mga nalulungkot at nagturo sa kanya na maging mahinahon. Ang musika ay ang ating buhay. Ang musika ay ang ating panalangin. Ating inaawit sa Diyos… ating dasalawit sa Diyos…Amen.

ST. JOSEPH, ADORER (St. Peter Julian Eymard, March 19,1865)

In profound adoration he [St. Joseph] united himself to the special grace of each one of the  events in the life of Jesus.  He adored our Lord in His hidden life and in His Passion and Death; he adored in advance the Eucharistic Christ in His tabernacles: there was nothing that our Lord could hide from Saint Joseph. Aside from the Blessed Virgin, Saint Joseph was the first and most perfect adorer of our Lord. 


How greatly the Word Incarnate was glorified by the adoration of Mary and Joseph as they atoned for the indifference and ingratitude of His creatures! 

    Saint Joseph joined with Mary in adoration and united himself to Christ, Whose heart surged with sentiments of adoration, love and praise for the Father and of charity for men. Saint Joseph’s adoration kept pace with every stage of our Lord’s life, drawing upon the grace, the spirit, and the virtue of each mystery.  In the Incarnation he adored the self-annihilation of the Son of God; at Bethlehem, the poverty; at Nazareth, the silence, the apparent weakness, the obedience, and all the other virtues of Christ.  He knew them well and he grasped clearly the reason why Christ practiced them—for the love and glory of His Heavenly Father. 


Faith, humility, purity, and love—these were the keynotes of his adoration.  No saint ever vibrated with a more ardent faith or bowed down in deeper humility; no angel ever glistened with brighter purity; and as for his love, neither saint nor angel ever has or ever will come within range of his burning charity which expressed itself so fully in devotedness. 


Because his faith was so strong, Joseph’s mind and heart bowed in perfect adoration. Imitate his faith as you kneel before the humble Christ annihilated in the Eucharist.  Pierce the veil which covers this furnace of love and adore the hidden God.  At the same time respect the veil of love and make the immolation of your mind and heart your most beautiful homage of faith. 


Among the graces which Jesus gave to His foster-father—and He flooded him with the graces attached to every one of His mysteries—is that special to an adorer of the Blessed Sacrament.  That is the one we must ask of St. Joseph.  Have confidence, strong confidence in him.  Take him as the patron and the model of your life of adoration. 


From close union with this holy adorer I shall learn to adore our Lord and to live in intimacy with Him.  I shall then be the Joseph of the Eucharist as he was the Joseph of Nazareth.

 (St. Peter Julian Eymard, Apostle of the Eucharist, Founder of the Congregation of the Blessed Sacrament)